YARGITAY 11. CEZA DAİRESİ

11. Ceza Dairesi         2021/4347 E.  ,  2024/1230 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/580 E., 2016/137 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlik ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi; almış olduğu cezayı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında yakalama kararları bulunması nedeniyle olay günü kolluk görevlilerince yakalanan sanığın, ... adına düzenlenmiş, kendi fotoğrafı bulunan nüfus cüzdanını ibraz ettiği bu şekilde sanık hakkında üzerine atılı suçu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.
2. Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmiştir.
3. Dosya arasında bulunan bilirkişi raporuna göre nüfus cüzdanının sahte olduğu ve aldatıcılık niteliğinin bulunduğunu belirtmiştir.
4. Mahkemece sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, bilirkişi raporu ile dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan Mersin 1. Çocuk Mahkemesinin 06.06.2008 tarihli ve 2007/1104 Esas, 2008/420 Karar sayılı ilamının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan “Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye göre 01.04.1988 doğumlu ve suçun işlendiği 16.10.2005 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, söz konusu mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı ancak, sanığın sabıka kaydında yer alan Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2007 tarihli ve 2006/1214 Esas, 2007/484 Karar sayılı ilâmına konu mahkûmiyet ilâmının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi dışında hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerlerine ''Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2007 tarihli ve 2006/1214 Esas, 2007/484 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünden dolayı tekerrür şartları oluştuğundan, TCK' nın 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetim serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesine suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.