YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/7681 E.  ,  2024/15814 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1675 E., 2023/270 K.
SUÇ : 2313 sayılı Kanun'a aykırılık
HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin kararının kaldırılarak istinaf mahkemesince kurulan beraat hükmü
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Pazar Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.02.2018 tarihli ve 2018/153 Esas, 2017/3179 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın, 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Pazar (Rize) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2018 tarihli ve 2018/141 Esas, 2018/217 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin esrar elde etmek amacıyla kenevir ekme suçunu oluşturup oluşturmayacağı için delilleri takdir ve değerlendirme yetkisi üst derece ağır ceza mahkemesine ait olduğu, gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Rize Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

C. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2018 tarihli ve 2018/382 Esas, 2018/492 Karar sayılı kararı ile sanığın esrar elde etmek için kenevir ekme suçundan, 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'un 23 üncü maddesinin beşinci fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

D. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 21.02.2019 tarihli ve 2019/104 Esas, 2019/428 Karar kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

E. Anılan kararın Cumhuriyet savıcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 26.05.2022 tarihli ve 2022/2835 Esas, 2022/6881 Karar sayılı kararı ile;

''CMK'nın 280/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince "İlk Derece Mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303. maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar verilebileceği düzenlenmiş olup, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza

Dairesince, sanık hakkında beraat kararı verilebilmesi için CMK'nın 280/1-g. maddesi uyarınca duruşma açılarak, delil değerlendirmesi yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,'' nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

F. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/1675 Esas, 2023/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2313 sayılı yasaya muhalefet suçundan, atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmamaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olması nedeniyle hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesince, olay tarihinde hakkında beraat kararı verilerek bu karar kesinleşen Salim'in evinde nitelikli hırsızlık suçu nedeniyle yürütülen soruşturma kapsamında yapılan aramada evin arka kısmında bulunan çaylık arazide dikili vaziyette 30 kök kenevir bitkisinin ele geçirildiği, sanıkta ekili kenevir bitkisine rastlanmadığı, sanık ...'ın ele geçirilen kenevirlerle ilgisi bulunduğuna, kenevir ektiği ya da yetiştirdiğine ilişkin maddi bir bulgu elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın savunmalarının aksine atılı suçu işlediğine ilişkin hukuka uygun, kuşku sınırlarını aşan kesin ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanılıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.01.2023 tarihli ve 2022/1675 Esas, 2023/270 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.