YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/18761 E.  ,  2024/15693 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/340 E., 2023/413 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.01.2022 tarihli ve 2021/149 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

.B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2022/563 Esas, 2022/636 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.06.2023 tarihli ve 2022/10658 Esas, 2023/5719 Karar sayılı kararı ile;

"1. 24.12.2020 tarihinde gerçekleşen eylemde, sanıkların tanık ...'e uyuşturucu madde sattıklarının fiziki takip tutanağında açıkça görülmemesi, tanığın kovuşturma aşamasında, soruşturma aşamasında müdafi olmaksızın verdiği beyanıyla çelişir şekilde sanıklardan uyuşturucu madde almadığına yönelik beyanı ile sanık beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanıkların tanık ...'e uyuşturucu madde sattıklarının sübut bulmadığı, bu sebeple sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanıklara verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” belirtilmeyerek anılan maddesinin son cümlesine aykırı davranılması,

3. Suç tarihlerinin; sanık ... hakkında 09.12.2020 ve 24.12.2020, sanık ... hakkında 24.12.2020 ve 15.01.2021 olduğu halde, gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin; sanık ... hakkında 24.12.2020, sanık ... hakkında 15.01.2021 olarak gösterilmesi, hukuka aykırı görülmüştür"

demek suretiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

E. D. Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/340 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Eksik inceleme yapıldığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

24.12.2020 tarihli fiziki takip tutanağı, yine fiziki takip tutanağı içeriğini doğrulayan tanık ...'in soruşturma aşamasında müdafi bulunmaksızın verdiği beyanları, iletişimin dinlenmesi kayıtları, tanık ...'ten ele geçirilen uyuşturucu madde ile bu madde üzerinde yapılan kriminal inceleme sonucu düzenlenen rapor içeriği ve tüm dosya kapsamından, sanık ...'in 24.12.2020 tarihinde diğer sanık ...'dan aldığı uyuşturucu madde olan esrar elde etmeye elverişli hint kenevirini tanık ...'e sattığından bahisle mahkememize dava açılmış ise de; 24.12.2020 tarihinde gerçekleşen eylemde, sanıkların tanık ...'e uyuşturucu madde sattıklarının fiziki takip tutanağında açıkça görülmemesi, tanığın kovuşturma aşamasında, soruşturma aşamasında müdafi olmaksızın verdiği beyanıyla çelişir şekilde sanıklardan uyuşturucu madde almadığına yönelik beyanı ile sanık beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanıkların tanık ...'e uyuşturucu madde sattıklarının sübut bulmadığından, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarını gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden ve suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmadığından 5271 sayılı Yasa'nın 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi gereğince sanıkların bu suçtan ayrı ayrı ayrı beraatlerine karar verildiği,

09.12.2020 tarihli eyleme yönelik olarak, sanık ... açısından yapılan değerlendirmede, her ne kadar dava dışı ... aşamalarda alınan savunmalarında tanıklara verdiği uyuşturucu maddeyi yaşı küçük olan tanık ...'dan aldığını beyan etmiş ise de, ...'ın sanık ...'u korumak amaçlı bu hususta gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğu kanaatine varıldığı ve bu husustaki beyanlarına itibar edilmeyerek, dosya arasında yer alan sanık ... ile dava dışı ... arasında geçen telefon görüşmeleri, soruşturma ve kovuşturma aşamasında birbiri ile ve kendi içinde tutarlı tanıklar Tayfun ile Mustafa'nın olay günü ...'ın kendilerine verdiği uyuşturucu maddeyi "Şeker" lakaplı sanık ...'dan aldığına dair beyanları, aşamalarda kendi içinde örtüşür ifade veren görgü tanığı Batuhan İsmail'in beyanları, bu beyanların doğruladığı dosya arasında yer alana ayrıntılı fiziki takip tutanağı, bu tutanağı düzenleyen kolluk görevlilerinin huzurda alınan tanık beyanları, ele geçirilen uyuşturucu maddeler ile bu maddeler üzerinde yapılan kriminal inceleme sonucu düzenlenen kriminal rapor içeriği ve dosya arasında yer alan olay yeri krokisi hep birlikte değerlendirildiğinde, ( Emsal Yargıtay 10. CD 2019/743 Esas 2019/3713 Karar ve 10 CD 2018/4979 Esas 2019/2323 Karar sayılı ilamlarında belirtildiği üzere; uyuşturucu madde satmak amacıyla kararlaştırılan satış yerine otomobil ile, motorsiklet ile bisiklet ile ya da yaya olarak gitmek arasında bir fark bulunmadığı, aracın menkul mal niteliğinde olduğu, yasa koyucunun araç içinden yapılan uyuşturucu madde satışlarında daha az ceza vermeyi amaçlamadığı, aracını 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının b bendinde belirtilen yerlerden birisinin önüne çekip burada uyuşturucu madde satışı yapan bir satıcı ile araç dışındaki bir satıcı arasında fark olamayacağı, kanunun kötü niyeti himaye etmeyeceği, araç içinde de olsa aracın bulunduğu yerin umumi veya umuma açık yerden olması şartıyla 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının b bendinde belirtilen yerlerden birine 200 metreden yakın mesafe içinde olması halinde söz konusu madde uyarınca cezanın yarı oranında artırılmasının gerektiği) hususları hep birlikte değerlendirildiğinde; sanık ...'un 09.12.2020 tarihinde diğer sanık ...'a 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının b bendinde belirtilen yerlere 200 metreden yakın mesafe içinde, aynı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının a bendinde belirtilen sentetik kannabinoid türünde madde sattığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, eksiksiz incelenen ve doğru değerlendirilen delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/340 Esas, 2023/413 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ordu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2024 tarihinde karar verildi.