YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2023/13524 E.  ,  2024/15880 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/358 E., 2020/745 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli ve 2020/358 Esas, 2020/745 Karar sayılı kararı ile, hükümlü hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü

infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2021/28912 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62219 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62219 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Dosya kapsamına göre,
1. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli kararı ile ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas gösterilen Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarihli ve 2017/378 Esas, 2018/197 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 07.06.2019 olduğu, Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli kararına konu suçun işlenme tarihinin ise 07.04.2019 olduğu anlaşılmakla, ikinci kez tekerrüre esas alınan mahkeme kararının kesinleşme tarihinin anılan Mahkemenin suç işlenme tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2011/261 Esas, 2011/314 Karar sayılı kararı ile mükerrir olduğu ve bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
2. Mahkemesince 18.09.2020 tarihli oturumda sanığın savunmasının alınmasına yönelik olarak yakalama emri çıkarılmasına karar verilerek duruşmanın 27.11.2020 gününe ertelendiği, sanığın yakalanması üzerine 22.09.2020 tarihinde Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince savunmasının alındığı, duruşmanın 27.11.2020 gününe ertelenmesine rağmen, Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesince 25.09.2020 tarihinde celse açılarak sanığın yokluğunda mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın 05.12.2020 tarihli başvurusunda da, duruşma günü olan 27.11.2019 tarihinde mahkemeye gittiğinde ceza almış olduğunu öğrendiğini, savunma hakkının kısıtlandığını belirterek şikayetçi olduğu anlaşılmakla, sanığın savunması alınmış olsa da, duruşmanın 27.11.2020 tarihine atılı olduğu halde herhangi bir gerekçe de gösterilmeksizin 25.09.2020 tarihinde re’sen celse açılmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlandığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,
İsabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
A. Şüpheli hakkında, 07.04.2019 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2019 tarihli ve 2019/7492 soruşturma, 2019/127 sayılı kararı ile, 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beş yıl süreyle kamu davası açılmasının ertelenmesine, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca bir yıl süreyle denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, denetimli serbestlik süresi içinde tedaviye tabi tutulmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, kararın 01.07.2019 tarihinde şüpheliye bizzat tebliğ edilerek tedbirin infazı için Isparta Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,
B. Şüphelinin 03.08.2019 tarihinde yeniden uyuşturucu madde ile yakalanması ve uyuşturucu madde kullandığının teknik yöntemlerle tespit edilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2020 tarihli ve 2019/7492 Soruşturma, 2020/889 Esas, 2020/696 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,
C. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 25.09.2020 tarihli ve 2020/358 Esas, 2020/745 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı maddenin 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.

D. Dosya kapsamına göre,
1. Mahkemesince ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarihli ve 2017/378 Esas, 2018/197 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 07.06.2019 olduğu, Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli kararına konu suçun işlenme tarihinin ise 07.04.2019 olduğu anlaşılmakla, ikinci kez tekerrüre esas alınan mahkeme kararının kesinleşme tarihinin, inceleme konusu karara konu suç tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2011/261 Esas, 2011/314 Karar sayılı kararı ile mükerrir olduğu ve bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2. Mahkemece 18.09.2020 tarihli celsede sanığın savunmasının alınmasına yönelik olarak 5271 sayılı Kanun'un 98 ve devamı maddeleri gereğince yakalama emri çıkarılmasına karar verilerek duruşmanın 27.11.2020 gününe ertelendiği, sanığın yakalanması üzerine 22.09.2020 tarihinde Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince savunmasının alındığı, duruşma 27.11.2020 gününe atılı olduğu halde Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesince 25.09.2020 tarihinde celse açılarak sanığın yokluğunda mahkûmiyetine karar verildiği, sanığın Cumhurbaşkanlığı İletişim Merkezine yaptığı 05.12.2020 tarihli başvurusunda da, duruşma günü olan 27.11.2020 tarihinde mahkemeye gittiğinde ceza almış olduğunu öğrendiğini, savunma hakkının kısıtlandığını belirterek şikayetçi olduğu anlaşıldığından, sanığın savunması alınmış olsa da, duruşma 27.11.2020 tarihine atılı olduğu halde herhangi bir gerekçe de gösterilmeksizin 25.09.2020 tarihinde re’sen celse açılmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Isparta 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2020 tarihli ve 2020/358 Esas, 2020/745 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.02.2024 tarihinde karar verildi.