YARGITAY 10. CEZA DAİRESİ

10. Ceza Dairesi         2022/11820 E.  ,  2023/3740 K.
"İçtihat Metni"
T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/449 E., 2022/512 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
14.10.2018 (sanık ... yönünden)
HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ile sanık ...

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/151 Esas, 2019/479 Karar sayılı kararı ile ;
1. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.00,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli kararının, sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 21.01.2021 tarihli ve 2020/78 Esas, 2021/56 Karar sayılı kararı ile;
"1- ...Sanık ... açısından ise 6. eylem sübut kabul edildiği halde hemen öncesinde sübut kabul edilmeyen 7. eylemin sübut kabul edildiği belirtilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,
2- Sanık ...'in irtibatlı olduğu 26.09.2018 tarihli ve sanık ...'nün irtibatlı olduğu 14.10.2018 tarihli eyl... Sanık ... açısından ise 6. eylem sübut kabul edildiği halde hemen öncesinde sübut kabul edilmeyen 7. eylemin sübut kabul edildiği belirtilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,
3- Sanık ...'in irtibatlı olduğu 26/09/2018 tarihli ve sanık ...'nün irtibatlı olduğu 14/10/2018 tarihli eylemelerde, mahkemenin kabulü ve bu doğrultuda yapılan keşfe göre TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanma koşulları oluştuğu halde "sehven unutulduğu" şeklindeki gerekçeyle sanıklar hakkında anılan madde hükmünün uygulanmaması suretiyle (bu durumda sanıklar açısından iki nitelikli halin ihlali söz konusu olacağından) temel cezaların tayininde alt sınırlardan bir miktar uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek sanıklara eksik ceza tayini "
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2021 tarihli ve 2021/87 Esas, 2021/603 Karar sayılı kararı ile ;
1. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 15 yıl 7 ay 15 gün hapis, 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına;
2. Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bendleri, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek 12 yıl 6 ay hapis, 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;
Karar verilmiştir.
D. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/449 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanık ... yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,
4. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
5. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,
2. Delilerin değerlendirilmesinin hatalı yapıldığına,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık ... yönünden;
İletişim tespiti tutanakları, fiziki takip ve olay tutanakları, tutanak tanıklarının beyanları, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen ...in soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan beyanı, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık Mithatcan'ın soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan ifadeleri ile teşhis tutanağı, keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından, sanık ...'ın 26.09.2018 tarihinde, ...e, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında olan Ömerul Faruk Camiine 200 metreden yakın mesafede suça konu 2 paket eroini satmak; yine sanık ...'ın 09.11.2018 tarihinde, tanık Mithatcan'a suça konu 2 paket eroini satmak suretiyle zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine; suçun işleniş şekli, ele geçen madde miktarı ve birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine, sanık hakkında daha önce aleyhe istinaf olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilmiştir.
2. Sanık ... yönünden;
14.10.2018 tarihinde, kolluk görevlilerince, hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat kararı kesinleşen temyiz dışı sanık ... ile sanık ...'in ... isimli işyeri civarında uyuşturucu madde sattıklarına ilişkin bilgi alınması üzerine yapılan fiziki takip neticesinde; hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan ayrı soruşturma yürütülen tanık ...in, sanığa para verdiği, sanığın ise ...e bir madde verdiğinin görüldüğü, ...in üzerinden suça konu eroinin ele geçirildiği; ...in soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadelerinde suça konu eroini sanıktan
aldığını beyan etmesi, alışverişi doğrular nitelikte tutanak tanıklarının anlatımı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ...e eroin satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine; yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporuna göre, uyuşturucu ticareti yapılan yerin 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında olan ... Camiine 200 metreden yakın mesafede olduğunun tespit edildiği, ele geçen madde miktarı ve birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesine, sanık hakkında daha önce aleyhe istinaf olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ...'ın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılırken 1800 gün olan adli para cezasının 1875 güne çıkarılması, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 indirim yapıldığı halde adli para cezasının tekrar 1875 gün olarak yazılması, daha sonra herhangi bir indirim yapılmadığı halde gün adli para cezasının 1562 gün olarak yazılması şeklinde hesap hatasının sanığın kazanılmış hakkı korunduğundan sonuca etkili olmadığı hususunda hükme yapılan eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
İlk derece mahkemesince, sanık ...'ın 26.09.2018 ve 09.11.2018 tarihli eylemleri sabit görülerek bu eylemler yönünden mahkûmiyetine, 15.11.2018 tarihli ve 18.12.2018 tarihli eylemler yönünden ise hukuka aykırı şekilde yapılan aramalar sonucu elde edilen delillerin hükme esas alınmayacağından bahisle beraat kararı verildiği; beraat kararına ilişkin aleyhe istinaf talebi bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yalnızca mahkumiyet kararı verilen 26.09.2018 ve 09.11.2018 tarihli eylemler ile sınırlı olmak üzere inceleme yapıldığının anlaşılması karşısında; tebliğnamede, sanık hakkında beraat kararı verilen yukarıda bahsi geçen eylemlerin de sübut bulduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanırken eylem fazlalığı nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinine gidilmesi gerektiği ancak aleyhe temyiz olmadığından bu hususun bozma nedeni yapılmadığı yönündeki eleştirisine iştirak edilmemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin “26.09.2018, 09.11.2018” olarak yazılması gerekirken “24.09.2018” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanık ...'ın ismini verdiği ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine, “6545 sayılı yasanın 81. Maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. Maddesi uyarınca infaz edileceği ihtarına” ibarelerinin yazılması,
2. Sanık hakkında mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesinin uygulanmasına karar verilmemesi,
Hukuka aykırı görülmüş; bu iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Bölge Adliye Mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında suç tarihinin “14.10.2018” olarak yazılması gerekirken “24.09.2018” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Sanığa verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine, “6545 sayılı yasanın 81. Maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. Maddesi uyarınca infaz edileceği ihtarına” ibarelerinin yazılması,
Hukuka aykırı görülmüş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde A ve B numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2022/449 Esas, 2022/512 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin;
1. Hüküm fıkralarının (A-6) ve (B-8) nolu bentlerinde, sanıklara verilen adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısımlarından “6545 sayılı yasanın 81. Maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/3. Maddesi uyarınca infaz edileceği ihtarına” ibaresinin çıkartılarak yerine “hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,
2. Sanık ... hakkındaki hükmün sekizinci fıkrasından sonra gelmek üzere "Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler sonrası oluşan durumuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına", paragrafının eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılıkların DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.