YARGITAY 1. CEZA DAİRESİ

1. Ceza Dairesi         2022/14205 E.  ,  2023/2683 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 Tarihli ve 2015/606 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin

birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2016 Tarihli ve 2015/606 Esas, 2016/165 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 10.12.2019 Tarihli ve 2019/17283 Esas, 2019/22604 Karar sayılı kararı ile hüküm tarihinde Muğla E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan sanık duruşmaya getirtilmeden ya da SEGBİS sistemi aracılığıyla duruşmada hazır edilmeksizin hakkında mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 196 ncı maddesine muhalefet edilmesi, mağdurun yaralanmasına ilişkin hüküm kurmaye elverişli kati raporun aldırılması gerektiği, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen "kullanmak için uyuşturucu madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak" suçuna ilişkin olduğu ancak anılan hükmün kesinleşmesinden sonra 6217 sayılı Kanun'un 20 nci maddesi ve 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinde yapılan değişiklikler üzerine aynı Kanun’un 7 nci maddesi uyarınca uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2022 Tarihli ve 2020/30 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararı sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a-e) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri savunma hakkının kısıtlandığına, gerekçeli kararın hatalı ve eksik tanzim edildiğine, yaralama kastı ile hareket etmediğine bu nedenle suç vasfının taksirle yaralama suçu olarak kabulü gerektiğine, vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın mağdurun oğlu olduğu, olay günü aralarında çıkan tartışmada sanığın, mağdurun başına şişe ile vurarak yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın, mağdurun beyanları ve adli muayene raporları dosya içerisinde mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, gerekçeli kararın hatalı ve eksik tanzim edildiğine, yaralama kastı ile hareket etmediğine bu nedenle suç vasfının taksirle yaralama suçu olarak kabulü gerektiğine ilişkin temyiz sebeplerine yönelik;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından bilerek ve isteyerek yaralama kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 20.04.2022 tarihli duruşmada sanığın mütalaaya karşı diyeceklerinin sorulduğu, bu haliyle savunma hakkının kısıtlanmadığı, hükme esas alınan sanık beyanlarının usulüne uygun olarak tespit edilerek tutanak altına alındığının anlaşıldığı, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2022 Tarihli ve 2020/30 Esas, 2022/272 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.