DANIŞTAY 7. DAIRE

7. Daire         1994/1003 E.  ,  1994/2538 K.
"İçtihat Metni"Daire : YEDİNCİ DAİRE
Karar Yılı : 1994
Karar No : 2538
Esas Yılı : 1994
Esas No : 1003
Karar Tarihi : 04/05/994
İYUK'UN 55/5.MADDESİNE DAYANILARAK KARAR DÜZELTME İSTEMİNİN, AYNI KANUNUN 48/6.MADDESİ UYARINCA SÜRE AŞIMINDAN REDDEDİLMEYECEĞİ HK.<

Danıstay Yedinci Dairesinin 22.6.1993 gün ve E:1990/348, K:1993/2685 sayılı kararının düzeltilmesi isteminin; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 54.maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idari veya Vergi Dava Daireleri Genel Kurullarının temyiz üzerine verdikleri kararlar hakkında, bir defaya mahsus olmak üzere kararın tebliğini izleyen onbeş gün içinde düzeltme talebinde bulunulabileceğinin belirtildiği, 55.maddesinin 5.fıkrasında, 53,54 ve bu madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla yargılamanın yenilenmesi ve kararın düzeltilmesinde bu kanunun diğer hükümlerinin uygulanacağı yolunda atıf yapılan aynı kanunun 48.maddesinin 6.fıkrasında, temyiz isteminin yasal süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren mahkemenin temyiz isteminin reddine karar vereceğinin hükme bağlandığı, düzeltilmesi istenen Danıştay kararı davalı idareye 25.8.1993 günü tebliğ edildiği halde, düzeltme dilekçesinin onbeş günlük süreden sonra 13.9.1993 tarihinde verildiğininin anlaşıldığı gerekçesiyle süre aşımından reddi yolundaki ...Vergi Mahkemesinin ... gün ve ... sayılı kararının; 25.8.1993 tarihinde tebliğ edilen kararın, adli tatil süresinin bitimi de dikkate alınarak 13.9.1993 tarihinde mahkemeye verilen dilekçe ile düzeltilmesinin istenildiği, bu nedenle istemin süresinde olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
Dosyanın incelenmesinden, ...Vergi Mahkemesinin ... gün ve E:..., K:... sayılı kararının onanmasına ilişkin Danıştay Yedinci Dairesinin 22.6.1993 gün ve E:1990/348, K:1993/2685 sayılı kararının düzeltilmesi yolundaki Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı isteminin ....Vergi Mahkemesi kararıyla, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 55/5 ve 48/6.maddelerinden bahisle reddedilmesi üzerine, bu kararın anılan idare tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 55.maddesinde yer alan; "53,54 ve bu madde hükümleri saklı kalmak kaydıyla, yargılamanın yenilenmesinde ve kararın düzeltilmesinde bu kanunun diğer hükümleri uygulanır." hükmüne dayanılarak, aynı kanunun 48.maddesinin 6.fıkrasındaki temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde kararı veren mahkemece temyiz isteminin reddine karar verileceği yolundaki hükmün, karar düzeltme istemleri hakkında da kıyasen uygulanması mümkün değildir.
Zira, 55.maddenin 5.fıkrasındaki hüküm dava dosyasının tekemmül ettirilmesi ile ilgili maddelerin uygulanması açısından geçerli olup, ayrıca aynı kanunun 54.maddesinin 3.fıkrası ile de bağdaşmamaktadır.
2577 sayılı Kanunun yukarıda anılan 54.maddesinin 3.fıkrasında, kararın düzeltilmesi isteklerinin esas kararı vermiş olan daire veya kurulca inceleneceği kurala bağlanmış olup, Danıştay Yedinci Dairesince verilmiş olan kararın düzeltilmesi isteminin Vergi Mahkemesince süre yönünden reddedilmesinde açıklanan mevzuat hükümlerine uyarlık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulüne, mahkeme kararının bozulmasına karar verildi.