DANIŞTAY 10. DAIRE

10. Daire         1994/7357 E.  ,  1996/1603 K.
"İçtihat Metni" T.C.
D A N I Ş T A Y
ONUNCU DAİRE
Esas No : 1994/7357
Karar No : 1996/1603

Temyiz Eden (Davalı) …
Karşı Taraf (Davacılar) : 1- …, 5- …
Vekili : …
İstemin Özeti : Davacıların murisi tarafından, … Pamuklu Sanayi A.Ş. ile … Bankası … Şubesi arasında düzenlenen kredi sözleşmesine kefalet verilmesi ve daha sonra asıl borçlunun borcunu ödeyememesi nedeniyle, … Bankasının … Bankasına devri üzerine kamu alacağına dönüştüğü, kredi sözleşmesinden doğduğu öne sürülen alacağın tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle açılan dava sonunda; … İdare Mahkemesince, Türk Medeni Kanunun 545.maddesine göre miras bırakanın terekesinin borca batık olması halinde mirasçıların mirası reddetmiş sayılacağı, başka bir deyimle murisin borçlarından mirasçıların sorumlu olmayacakları, davacıların murisi …'ın terekesinin borca batık olduğunun … Asliye Hukuk Mahkemesinin … esas nolu dosyasıyla tespit edildiği, bu durumda mirasçıların ölenin borçlarından sorumlu tutulmasına olanak bulunmadığı, davacılar adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle ödeme emrini iptal eden … İdare Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının; davalı idare tarafından, yeterli inceleme yapılmadan karar verildiği iddiasıyla temyizen incelenip bozulması
istenilmektedir.
Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.
D.Tetkik Hakimi : …
Düşüncesi : Temyiz isteminin reddiyle İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
Danıştay Savcısı : …
Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 49.maddesinin 1.fıkrasında belirtilen nedenlerden hiçbirisine uymayıp idare mahkemesince verilen kararın dayandığı hukuki ve yasal nedenler karşısında anılan kararın bozulmasını gerektirir nitelikte görülmemektedir.
Açıklanan nedenlerle, temyiz isteminin reddiyle idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince gereği düşünüldü:
İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 3622 sayılı Kanun ile değişik 49.maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Bozulması istenen karar, usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz sebepleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden temyiz isteminin reddi ile bozulması istenen kararın onanmasına 21.3.1996 gününde oybirliğiyle karar verildi.