YARGITAY CEZA DAIRELERI BAŞKANLAR KURULU

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2023/41 E.  ,  2024/16 K.
"İçtihat Metni"
Görevsizlik Kararı Veren
Yargıtay Daireleri : 2 ve 1. Ceza
Mahkemesi :Asliye Ceza
Sayısı : 762-30

Katılan sanıklar ... ve ... ile sanık ...'nin, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatlerine; kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; katılan sanıklar ... ve ...'ın, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına; katılan sanık ...'in, tehdit ve ...'a yönelik basit yaralama suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, ...'a yönelik basit yaralama suçundan ise beraatine karar verilmiştir.
Hükümlerin, katılan sanık ... müdafii, katılan, katılan sanıklar ... ve ... ile sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2021 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesince 16.02.2023 tarih ve 8241-640 sayı ile;
"Tebliğname tarihine, mahkeme kararındaki nitelendirmeye, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03.11.2020 tarihli ve 245 sayılı iş bölümü kararına göre; katılan sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 125/1-4, 106/1-1.cümle, 116/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan kasten yaralama, hakaret, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemini inceleme görevinin, anılan suçlardan en ağırının kasten yaralama suçu olması sebebiyle Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesine ait olduğu" ,
Yargıtay 1. Ceza Dairesince de 11.10.2023 tarih ve 3508-6086 sayı ile;
"Temyiz incelemesine konu eylem için Mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık olduğundan inceleme dışında tutulduğu, Mahkemece 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesi ve 119 uncu maddesinin birinci fıkrası (c) bendi, 125 inci maddesi birinci ve dördüncü fıkrası, 106 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca kurulan incelemeye konu hükümlere yönelik temyiz başvurularının incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin ise, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesine ait oduğu",
Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 2 ve 1. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve 10.03.2021 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı iş bölümünün "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 6. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır.", 8. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında da; "Birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesi, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılır. Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır, üst sınırların eşit olması halinde ise alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde nazara alınır. Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." düzenlemeleri hüküm altına alınmıştır.
Katılan sanık ...'in tehdit ve (...'a yönelik) basit yaralama; katılan sanıklar ... ve ... ile sanığın kasten yaralama suçlarından haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların CMK'nın 223. maddesi anlamında hüküm niteliğinde bulunmadığı ve bu kararlara ilişkin temyiz istemlerinin ilk bakışta reddedilecek taleplerden olduğu hususları göz önüne alındığında, Ceza Dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hükümler; konut dokunulmazlığının ihlali ve (...'in, ...'a yönelik) basit yaralama suçlarından verilen beraat ile hakaret suçlarından kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararlardır.
Tebliğnamenin düzenlendiği 10.03.2021 tarihi itibarıyla dikkate alınması gereken iddianamedeki nitelendirmeye(sevke) göre, temyiz incelemesine konu olan suçlardan konut dokunulmazlığının ihlali suçunun yaptırımının TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca altı aydan iki yıla kadar hapis cezası; basit yaralama suçunun yaptırımının aynı Kanun'un 86/2. maddesi gereğince üç aydan iki yıla kadar hapis cezası; hakaret suçunun yaptırımının da aynı Kanun'un 125/1. maddesi uyarınca üç aydan iki yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu göz önüne alındığında; TCK'nın 116/1. maddesinde belirtilen konut dokunulmazlığının ihlali suçu için öngörülen ceza daha ağır olduğundan temyiz incelemesinin, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 2. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.
Bu itibarla, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1-Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16.02.2023 tarihli ve 8241-640 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2-Dosyanın, Yargıtay 2. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.