YARGITAY CEZA DAIRELERI BAŞKANLAR KURULU

Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu         2023/27 E.  ,  2024/3 K.
"İçtihat Metni"
Görevsizlik Kararı Veren
Yargıtay Daireleri : 4 ve 1. Ceza
Mahkemesi :Ağır Ceza
Sayısı : 494-29

Sanık ... hakkında teşebbüs aşamasında kalan kasten yaralama ile hakaret suçlarından yapılan yargılama sonucu Karasu Asliye Ceza Mahkemesince 11.05.2015 tarih ve 568-611 sayı ile; sanığın aynı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Hükümlerin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 01.06.2021 tarih ve 6246-17210 sayı ile bozulmasına karar verilmiştir.
Bozmaya uyan Karasu 1. Asliye Ceza Mahkemesince 20.01.2022 tarih ve 494-29 sayı ile; sanığın teşebbüs aşamasında kalan kasten yaralama ile hakaret suçlarından mahkûmiyetine karar verilmiştir.
Hükümlerin sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 24.11.2022 tarih ve 13428-23449 sayı ile;
"İddianamede açıklanıp hükümlerde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen ve itiraz yoluna tabi olan kararların görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmayacağı kuralını da düzenleyen Yargıtay iş bölümü kararına göre, temyizin incelenmesi Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği,",
Dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince de 16.05.2023 tarih ve 14029-3153 sayı ile;
"Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 24.11.2022 tarih ve 2022/13428 Esas, 2022/23449 Karar sayılı kararı ile Dairemizin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş ise de; Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2018/6246 Esas, 2021/17210 Karar sayılı bozma ilamına uyularak ve iki hüküm yönünden de genel yargılama usulünün uygulanmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde verilen kararlara, dava konusu eylemler için uygulanan kanun maddelerine, eylemlerin en ağırının hakaret suçunu oluşturmasına, hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz yoluna tabi olmasına, temyizin kapsamına ve tebliğname tarihine göre; mahkemece kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesine ilişkin görev ve yetkinin, 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun, 28.01.2022 tarihli ve 31733 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu,",
Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.
Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.
CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI
Yargıtay 4 ve 1. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.
2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2022 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı iş bölümünün "Yargıtay Ceza Daireleri iş bölümü Ortak Hükümler" kısmının birinci maddesinde; "Bu iş bölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dâhil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır." denildikten sonra, üçüncü maddesinde; "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hâllerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır." dördüncü maddesinde "Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır. Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtaya gelmesi hâlinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır." yedinci maddesinde ise "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." hükmüne yer verilmiştir.
2022/1 sayılı iş bölümüne göre bir dairenin bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği ve kendi görev alanına girmeyen bir suça yeniden bakma zorunluluğu, bu suçun dairenin temyizen inceleme görevine giren bir suç ile birlikte geri gelmesi durumunda söz konusu olacaktır.
İncelenen dosya içeriğine göre, 25.09.2022 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 iş bölümünde, "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz..." düzenlemesine yer verilmesi, sanık ... hakkında hakaret suçundan basit yargılama usulü uygulanarak verilen kararın itiraza tabi olması nedeniyle Ceza Dairesinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken hükmün, teşebbüs aşamasında kalan kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü olduğu, söz konusu hükme yönelik temyiz incelemesi de anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 1. Ceza Dairesince yapılması gerektiği kabul edilmelidir.
Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
SONUÇ:
Açıklanan nedenlerle,
1- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.05.2023 tarihli ve 14029-3153 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA,
2- Dosyanın, temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 1. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.