YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİ

9. Hukuk Dairesi         2024/493 E.  ,  2024/3863 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
SAYISI : 2018/398 E., 2019/373 K.
KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 1988 yılında Nazilli Belediyesinde işe başladığını ve 2008 yılında kadroya alındığını, sendikalı olarak toptancı halinde 3 vardiya hâlinde çalıştığını, cumartesi ve pazar günleri çalışmalarına karşılık gelen zamlı ücretlerinin ve gece vardiya çalışmalarının ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek yıllık ücretli izin, gece çalışma karşılığı zamlı ücret farkı, cumartesi ve pazar çalışmaları nedeniyle zamlı ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP
Davalı cevap dilekçesinde; davacının mevsimlik işçi iken kadrolu işçi olarak çalışmaya başladığını ve herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI
Nazilli 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 16.06.2015 tarihli kararı ile; yıllık izin alacağının feshe bağlı alacak olması ve dava açıldığı tarihte işçinin hâlen çalışıyor olması nedeniyle yıllık izin alacağı talebinin reddine karar verilmiş; diğer talepler ise bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm altına alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 18.04.2018 tarihli ilâmı ile; davacının hesaplamaya esas tüm dönemde gece çalışması yapılan günler için 3 saat gece çalışma zammı alacağına hak kazandığının kabul edilmesi gerekirken talep aşılarak 14.01.2011 tarihine kadar gece çalışması yapıldığında günde 4 saat gece zammı alacağına hak kazandığının kabul edilmiş olmasının hatalı olduğu, pazar günü çalışmaları nedeniyle davacının rızası bulunup bulunmadığının araştırılması, rızası olmadığının tespiti hâlinde şimdiki gibi karar verilmesi; rızası olduğunun tespiti hâlinde ise hafta içi izin kullandığı tespit edilen davacının bu alacak talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, cumartesi çalışması yapılan haftalarda, haftalık çalışma süresinin aşılmış olup olmadığı araştırılarak sürenin aşıldığının tespiti hâlinde bozma öncesi gibi, sürenin aşılmadığı tespit edilen haftalarda ise talebin reddine verilmesi gerektiği, davacının 31.03.2014 tarihinden sonraki çalışmaları nedeniyle davalı Belediyenin sorumlu tutulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle Mahkeme kararı bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma kararı uyarınca alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, itirazlarının dikkate alınmadığını, davacının çalışmalarının karşılığının ödendiğini ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, gece çalışma alacağı, cumartesi ve pazar çalışma alacaklarının ispatı ile hesaplanmasına ve davalının dava konusu alacaklardan sorumlu olduğu döneme ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 44, 46 ve 69 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme
1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine ,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.