YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/97 E.  ,  2024/3432 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/95 E., 2023/366 K.
SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan mağdure ve katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY ve OLGULAR
1.Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.07.2020 tarihli ve 2018/451 Esas, 2020/186 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 02.10.2020 tarihli ve 2020/1117 Esas, 2020/1161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik hüküm fıkrasının ''1'' maddesi ''103/2'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''103/2-2'' ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin kararının sanık müdafii, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli ve 2021/1097 Esas, 2021/2977 Karar sayılı kararı ile hükmün oy çokluğuyla onanmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin onama kararı sonrasında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.07.2021 tarih ve 14-2020/118412 sayılı itiraznamesi ile sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı kapsamında kaldığı görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.11.2022 tarihli ve 2022/9-101 Esas, 2022/693 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle kabulüne, Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli ve 2021/1097 Esas, 2021/2977 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Bölge Adliye Mahkemesi kararının, İlk Derece Mahkemesince katılan mağdurenin bizzat adli tıp kurumuna sevkinin sağlanarak bilişsel ve zihinsel gelişimi itibarıyla beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda rapor alınması gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla hüküm kurulması nedeniyle istinaf isteminin kabulü yerine düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmiştir.

6. Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/95 Esas, 2023/366 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdure beyanlarının yönlendirmeli ve çelişkili olduğuna, katılan ...'ın beyanlarının çelişki içerdiğine, tanık psikoloğun önceki celse duruşmaya katıldıktan sonra beyanı alınması nedeniyle beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, Çocuk İzlem Merkezi (ÇİM) görüşmesinde mağdureye açık uçlu sorular yöneltmesi yerine yönlendirici sorular sorulmasına, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun raporunun dikkate alınmamasına, sanığın çamaşırlarında tükürük analizi yapılması sonucunda mağdureye ait DNA örneğine rastlanılmamasına, katılanların hastane yönetiminden olay nedeniyle yüksek bir menfaat elde ettiğine dair delillerin dikkate alınmamasına, kamera görüntülerinin değerlendirilmemesine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Alt sınırdan takdiri indirim maddesi uygulanmaksızın ceza verilmesi gerektiğine, vekalet ücreti tesisi gerektiğine ilişkindir

C. Katılan Mağdure ve Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemleri
Alt sınırdan takdiri indirim maddesi uygulanmaksızın ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure ve katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2023 tarihli ve 2023/95 Esas, 2023/366 Karar sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.