YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/953 E.  ,  2024/3446 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/481 E., 2023/391 K.

Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/481 Esas, 2023/391 Karar sayılı kararı ile Dairemizce verilen, 06.03.2023 tarihli ve 2022/15971 Esas, 2023/1167 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle;

Katılan mağdureler vekilinin temyiz istemi yönünden; usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2021/471 Esas, 2022/225 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile aynı Kanun'un 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkranın (a) ve (b) bendi ile beşinci fıkrası gereğince iki kez çocuğun cinsel istismarı suçlarından 15 yıl hapis cezası ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının sanıklar müdafileri ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 06.03.2023 tarihli ve 2022/15971 Esas, 2023/1167 Karar sayılı kararı ile fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/481 Esas, 2023/391 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile 5237 sayılı Kanun’un sanıklar hakkında çocuğun cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkranın (a) ve (b) bendi ile beşinci fıkrası gereğince iki kez çocuğun cinsel istismarı suçlarından 15 yıl hapis cezası ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın suçu işlediğine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı ve somut delil olmadığına, eksik soruşturma yapıldığına, cinsel eyleme iştirak söz konusu olmadığına ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında verilen cezanın hiçbir somut, şüpheden uzak delillere dayanmadığına, mağdureler ve diğer sanık ...’in beyanlarında çelişkiler olduğuna ilişkindir.
C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Alt sınırdan ceza ve takdiri indirim uygulamasının dosya kapsamına uygun olmadığına, Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılanlar vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B.Sanıklar Müdafileri ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Dairemizce verilen bozma kararı usul ve kanuna uygun olup, İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne dair kararda belirtilen gerekçeler yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
A. Katılanlar Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılanlar vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Müdafileri ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Dairemizce verilen 06.03.2023 tarihli ve 2022/15971 Esas, 2023/1167 Karar sayılı bozma kararının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.