YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/924 E.  ,  2024/3012 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/1630 E., 2023/1417 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri, katılan mağdure vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ve 2023/118 Esas, 2023/201 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın mağdureye dokunma, karın bölgesini okşama, yanağından öpme, göğüslerini sıkma, mağdurenin yattığı yatağa uzanarak arkasından ereksiyon halindeki cinsel organını kalçasına dayama şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eylemlerine ilişkin çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafileri ile katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/1630 Esas, 2023/1417 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri
Sanığın cinsel tatmin amacının bulunmayıp suçun manevi unsurunun oluşmadığına, sanığın eylemlerini mağdurenin annesi olan Hatice'den boşanmak adına gerçekleştirdiğine, İstinaf Mahkemesince değerlendirme yapılmaksızın karar verilmesinin hatalı olduğuna, mağdurenin aşamalardaki ifadelerinin çelişkili olması sebebiyle şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, mağdurenin halen cezaevinde bulunan sanığı ziyarete gittiğine, mağdurenin çelişkili anlatımları, sanığın ikrarının başka hiçbir delille desteklenmemesi halinde tek başına cezalandırma gerekçesi olarak kabul edilemeyeceğne, eksik incelemeye, sanıkta akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olup olmadığı konusunda 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi gereğince rapor aldırılması gerektiğine, Mahkemece sanığın eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiğini kabul etmekte ise bunun en fazla sarkıntılık düzeyinde kaldığının kabulünün gerektiğine, sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna, yerel mahkemenin kararının kendi içinde çelişkili olduğunun gözetilmediğine, mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebepleri
Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin mağdure beyanları, sanığın ikrar içeren savunmasıyla sabit olup verilen cezanın yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafileri ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.10.2023 tarihli ve 2023/1630 Esas, 2023/1417 Karar sayılı kararında sanık müdafileri ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.