YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/728 E.  ,  2024/3515 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/791 E., 2020/969 K.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 25.10.2023 gün ve 2022/4965 Esas, 2023/6742 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.01.2024 günlü, 9 - 2020/87667 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Somut olayda sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ve beşinci fıkrası gereğince cezalandırılması talep edilmiş olmakla suçun sübutu halinde verilebilecek hapis cezası süresinin 15 yılı bulmasının mümkün olduğu ve bu nedenle de İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyizinin mümkün olduğu kanaatine varılmıştır. Bu nedenle Yüksek Dairenin temyiz isteminin reddine dair kararına itiraz edilmekle itirazımızın kabulü ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli ve 2022/4965 Esas, 2023/6742 Karar sayılı ret kararının kaldırılması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 30.06.2020 tarihli ve 2020/791 Esas, 2020/969 Karar sayılı esastan ret kararı hakkındaki temyizin esastan incelenerek yeni bir karar verilmesi gerekmektedir.

II. GEREKÇE
İtiraza Konu Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde
1. Dairemizce kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2022 tarih ve 2022/436 Esas, 2022/705 Karar sayılı kararı ve 01.11.2023 tarih ve 2023/58 Esas, 2023/565 Karar sayılı kararları dikkate alınarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.
2. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme dair temyiz isteğiyle ilgili olarak verilen Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 25.10.2023 tarihli ve 2022/4965 Esas, 2023/6742 Karar sayılı kararının (A) bendinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuyla sınırlı olarak KALDIRILMASINA,

3. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 30.06.2020 tarihli ve 2020/791 Esas, 2020/969 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.04.2024 tarihinde karar verildi.