YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/597 E.  ,  2024/3817 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/100 E., 2023/317 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1-3,103/3-c maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1-3.cümle, 103/3-c, 43/1,62/1 maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş anılan kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 27.12.2022 tarihli 2022/11992 Esas, 2022/12062 Karar sayılı kararı ile sair redli olarak sanığın eyleminin 2015 yılında bittiğinden bahisle 103/1-3.cümlenin uygulanamayacağından bahisle bozulmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş ,İstanbul 41.Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1-1, 103/3-c, 43/1,62/1 uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle; mağdurenin ifadesi samimi olmadığına, tanıkların her ikisi de ifadelerinde açıkça cinsel istismar suçuna ilişkin görgülerinin olmadığını belirtiklerine, sanığın çocuklarına dayak attığı için babalarına iftira attıklarına sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle; sanığa ceza tayin edilirken üst sınırdan ceza tayin edilmemesi ve artırım oranlarının azami oranda uygulanmamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

C.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle; alt sınırdan uzaklaşması gerektiğine ve vekalet ücreti verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2024 tarihinde karar verildi.