YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/536 E.  ,  2024/2332 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/315 E., 2023/478 K.
SUÇLAR : Reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜMLER : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî düşme

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun mağdurunun, velayet hakkına sahip anne ve baba olması karşısında, katılan Bakanlık vekilinin, bu suçtan kurulan hükmü temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hüküm yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2015/301 Esas, 2016/223 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme; çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılma ve hak yoksunluklarına dair kararın, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 23.03.2023 tarihli ve 2021/17220 Esas, 2023/1654 Karar sayılı kararı ile "Mağdurenin 12.11.2014 tarihli beyanı, savunma nazara alınarak kayden 04.05.2000 doğumlu olan mağdurenin suç vasfına etkisi bakımından öncelikle mernis doğum tutanağın getirtilip resmî bir kurumda doğup doğmadığı araştırılarak, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olmak üzere kemik grafilerinin çektirilerek tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulu raporu aldırılıp, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak suç tarihindeki yaşının bilimsel olarak tespit edilmesi ile sanığın hukuki durumunun tayini, resmî bir kurumda doğduğunun anlaşılması halinde ise; olayda 5237 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile kurulan mahkûmiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından" sanık hakkında kurulan hükümlerin hukuka aykırı bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/315 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle; sanığın üzerine atılı suçlardan üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması ile katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi taleplerine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçu Yönünden
5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne ile baba olması karşısında, katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz
isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu, anılan kanun maddesi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01.12.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaışımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
A. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçu Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/315 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçu Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.11.2023 tarihli ve 2023/315 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararına yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.03.2024 tarihinde karar verildi.