YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/4359 E.  ,  2024/6064 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-c.1, 43/1, 31/3. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 25.01.2024 tarihli ve 2024/33 Esas, 2024/12 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile özetle olay tarihinde on beş- on sekiz yaş aralığında bulunan SSÇ’nin, öz kardeşi olan mağdureye yönelik olarak, mağdure yedi-sekiz yaşlarından itibaren, farklı tarihlerde başlayan istismar eyleminin zamanla vajinal ve anal yollardan organ sokmak suretiyle devam ettiği kabulü ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan aynı Kanun’un 103/2-2. cümle 103/3-c, 43/1, 31/3 ve 31/3 son cümle maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 19.03.2024 tarihli ve 2024/591 Esas, 2025/517 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
SSÇ Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik kovuşturma yapıldığına, sübutun hatalı olduğuna, ikrarın sorgulanmadığına, SSÇ’nin atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin delil elde edilmeden, ispat oluşmadan, beraat yerine mağdurenin sonraki beyanları gözetilmeden verilen cezaya, taktire, taktiri indirim ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemin SSÇ tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 19.03.2024 tarihli ve 2024/591 Esas, 2024/517 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2024 tarihinde karar verildi.