YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/4039 E.  ,  2024/5943 K.
"İçtihat Metni"TUTUKLU
DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2024/280 E., 2024/437 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ile çocuğun zincirleme şekilde nitelikli cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 103/3-c.3, 103/4, 103/2, 103/3-c.3, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2021/157 Esas, 2023/530 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2.ve3.cümle, 103/3-c, 103/4, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 12 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdurenin şikayetinden sonraki gün kendi iradesi ile beyanlarını değiştirerek asıl failin sanık olmadığını ifade ettiğine, iddiayı doğrulayan delil bulunmadığına, sanığın beraatine karar verilmesine ilişkindir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın eylemlerinin sarkıntılığı aştığına, üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan hüküm tesisi gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanığın, kız kardeşi mağdureye yönelik cebir ve tehditle kıyafetleri üzerinden göğsüne, kalçasına, cinsel organına dokunması, dudağından öpmesi, mağdureyi soymaya çalışması, üzerine abanması ve mağdurenin tekmesi üzerine geri çekilmesi şeklinde sübuta erdiği kabul edilen eylemlerinin sarkıntılık boyutunu aştığının anlaşılması karşısında suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kararı verilmesi nedeniyle söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,12.06.2024 tarihinde karar verildi.