WhatsApp Hukuki Asistan

Yeni

Son Karar yapay zeka destekli hukuk asistanınız artık WhatsApp üzerinden cebinizde. Aşağıdaki hizmetlerden dilediğinizi seçerek WhatsApp asistanınıza soru sorarak hemen kullanmaya başlayabilirsiniz.

Hukuki Destek Alma
Hukuki sorularınız için anında uzman desteği alın
Yargıtay ve BAM Kararı Arama
Emsal kararlar ve içtihatlar için arama yapın
Dava Dilekçesi Hazırlama
Yapay zeka ile hızlı ve profesyonel dilekçeler oluşturun
Sözleşme Hazırlama
Özelleştirilmiş sözleşme şablonları oluşturun
Loading Logo

sonkarar

Sayfa Yükleniyor

Son güncelleme: 04 Haziran 2026

YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

A- A A+

9. Ceza Dairesi         2024/3710 E.  ,  2024/5337 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/35 E., 2024/53 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2. maddesi uyarınca kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 16.11.2023 tarihli ve 2022/536 Esas, 2023/613 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile katılanla sanığın öncesine dayalı tanışıklıkları olduğu, sanığın daveti
üzerine katılanın sanığın ikametine gittiği, burada sanığın katılan ile zorla oral ve vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği kabulü ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 102/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına uygulanmasına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 16.01.2024 tarihli ve 2024/35 Esas, 2024/53 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Lehlerine vekâlet ücreti takdir edilmemesinin yerinde olmadığına, bu yönüyle verilen kararın bozulmasına ilişkindir.
B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemleri
Mahkûmiyet kararının yerinde olmadığına, ilişkinin mağdurun rızası dışında gerçekleştiğine dair hiç bir delil bulunmadığına, sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasının hatalı olduğuna, verilen kararın bozulmasına yöneliktir.

III. GEREKÇE
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı Kanun'un 34/1, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve bu kapsamda katılanın, sanığın eyleminin gerçekleştirdiği sırada boğazını sıktığı şeklindeki iddiası karşısında darp ve cebire ilişkin bulguya rastlanılmadığına belirten mağdureye dair darp cebir raporunun katılana, herhangi bir şekilde mağdure ile cinsel ilişkiye girmediği savunmasına karşın katılanın iç çamaşırında sanığın menisini tespit eden uzmanlık raporunun da sanığa sorularak, kararda belirtilen sanığın katılana yönelik fiziki müdahalesinin ne şekilde gerçekleştirdiğinin hukuki değerlendimesi yapılması gerektiği halde ilk derece mahkemesince kurulan hükümde bu hususlarda 5271 sayılı Kanun'un 230. maddesine aykırı olacak şekilde değerlendirmede bulunulmayıp, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması karşısında, söz konusu kararlara yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi suretiyle aynı Kanun'un 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ile sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 16.01.2024 tarihli ve 2024/35 Esas, 2024/53 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname ’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.05.2024 tarihinde karar verildi.