YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/3469 E.  ,  2024/5172 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/140 E., 2024/197 K.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, mağdureye karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1. cümle uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2023 tarihli ve 2023/246 Esas, 2023/395 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,1. cümle ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mahkemenin mahkumiyet gerekçesinin yerinde olmadığını, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğunu, adli görüşme raporunda uzmanın da aynı görüşü bildirdiğini, kamera inceleme tutanağında mağdurenin ayrılırken sanığa sarıldığının görüldüğünü, mağdurenin çocuk izlem merkezindeki (ÇİM) beyanında ayrılırken sanığa sarıldığını kabul ettiğini, mağdurenin cinsel istismara maruz kalmış gibi davranmadığını, saat 17.00 itibarı ile metronun kalabalık olduğunu ve sanığın mağdurenin dudaklarından öpüp istismar etmesinin mümkün olmadığını beyanla beraat ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığa üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğini, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğini, mağdurenin yaşı itibari ile yetişkin insan davranışı göstermemiş olmasının normal olduğunu, katılma kararı verildiği için lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini beyanla hükmün bozulmasına ilişkindir.
C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında üst sınırdan ve 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uygulanmadan ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Katılan Mağdure Vekilinin Vekalet Ücreti Talebi Yönünden
Yaş küçüklüğü nedeni ile Baro tarafından atanan vekili ile temsil edilen katılan mağdure lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.
B. Sanık Müdafii, Katılan Mağdure Vekili ve Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Talepleri Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2024 tarihinde karar verildi.