YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/324 E.  ,  2024/3550 K.
"İçtihat Metni"TUTUKLU
İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/506 E., 2023/546 K.

Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/7443 Esas, 2023/6238 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2024 tarihli ve 9-2023/50195 sayılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen karar ile sınırlı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karara yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Kanun’un 286/2.(g) maddesi uyarınca temyizde kesinlik sınırı belirlenirken kanunda öngörülen soyut cezanın üst sınırının yanı sıra cezayı artıran nitelikli hallerin de gözetilmesi gerektiğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 01.11.2023 tarih ve 2023/58 Esas, 2023/565 Karar sayılı kararının da bu yönde olduğuna, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca 21.01.2022 tarihinde düzenlenen iddianame ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2, 3-f, 5. maddeleri gereğince cezalandırılması talep edilmiş olmakla 21 yıla kadar hapis cezası almasının mümkün olduğuna, bu nedenle Yargıtay 9.Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/7443 Esas, 2023/6238 Karar sayılı ilamında yer alan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine yönelik kararın kaldırılmasına ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin esastan incelenmesi suretiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
1.5271 sayılı Kanun'un 286/2.(g) maddesinin hem uluslararası sözleşmeler ve Anayasa'nın 36. maddesinde düzenlenen "hak arama özgürlüğü"ne ilişkin temel hak ve özgürlükler kapsamında kalması, hem de istisnai bir norm olma özelliği taşıması ancak ceza adalet sistemimizde, bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekillerinin, aynı suç sayılacağı ilkesi de gözetildiğinde aynı suç sayılan bir suçun nitelikli hâlinin ve benzer şekilde fiilin ağırlaştırıcı neden altında işlenen şeklinin, on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin beraat hükmüne yönelik bölge adliye mahkemesince verilen istinaf isteminin reddi kararının temyiz yoluna tabi olup olmadığının belirlenmesinde esas alınmasının istisnai normların geniş yorumlanmaması gerektiği ilkesiyle de bağdaşması, on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlara ilişkin cezanın belirlenmesinde nitelikli hâllerin dikkate alınıp alınmayacağına ilişkin Kanun'da açık bir düzenlemeye yer verilmemiş olması, aksine 5271 sayılı Kanun'un 286.maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer alan "beş yıl veya daha az hapis cezaları" ibarelerinden kanun koyucunun sonuç cezayı esas alması nedeniyle de söz konusu maddenin uygulanmasında uyum sağlanmasının gerekmesi hususları dikkate alındığında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2. Mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde on beş yaşından küçük olan mağdure ile herhangi bir cebir, tehdit veya hile olmaksızın yaşı itibarıyla hukuken geçersiz rızasına istinaden buluştuktan sonra cinsel amaçla Bursa ilinin Kestel ilçesinde bulunan ve kanal boyu olarak bilinen yere gitmesi şeklindeki eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 3-f, 5. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 11.10.2023 tarihli ve 2023/7443 Esas, 2023/6238 Karar sayılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddi kararının KALDIRILMASINA, itiraza konu edilmeyen 11.10.2023 günlü müstehcenlik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddi ile çocuğun nitelikli istismarı suçundan kurulan hükmün onanması kararlarının AYNEN MUHAFAZASINA,

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/506 Esas, 2023/546 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1.maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.