YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/3072 E.  ,  2024/5939 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/194 E., 2024/210 K.

Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kesin olarak verilen kararı da temyiz ettiği anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/269 Esas, 2023/481 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-f, 109/5, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2024/194 Esas, 2024/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanığın Temyiz İstemi
Kendisine iftira atıldığına, hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir.
B.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine ilişkin verilen kararın hatalı olduğuna, taraflar arasında husumet bulunduğuna dair sadece sanığın beyanı olduğuna buna ilişkin dosyada delil olmadığına, mağdurenin somut delillerle desteklenen tutarlı ve istikrarlı beyanlarına üstünlük tanınarak sanığın müsnet suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
C.Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan beraat kararı verilmesinin hatalı olduğuna, sanığın beyanlarının çelişkili ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, mağdure beyanlarına üstünlük tanınması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Mağdure beyanları, olay yerini gören kamera görüntü tutanağı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamı gözetilerek, sanığın cinsel saik ve kasıtla mağdureyi taksiyle alarak evinin bulunduğu apartmana götürmesi, merdivenlerde sarılarak vücuduna dokunması, bir kaç kez boynunun sağ tarafını öpmesi, göğsüne, ön ve arka özel bölgesine kıyafetlerinin üzerinden dokunmasından ibaret eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında müsnet suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Bu nedenle tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
IV. KARAR
A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 30.01.2024 tarihli ve 2024/194 Esas, 2024/210 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde karar verildi.