YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/2952 E.  ,  2024/5336 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2026 E., 2023/1925 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.09.2023 tarihli ve 2023/76 Esas, 2023/257 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde olay günü sanık ...’ın saat 15.30 sıralarında arkadaşı
sanık ... ile babasına ait aracı alarak buluştuğu ancak ehliyeti olmadığından aracı sanık ...’nin kullandığı katılan mağdurenin de okuldan arkadaşları tanıklar ...ve Mehmet Eyüp ile birlikte marinaya gitmek üzere aynı gün buluştukları bir süre gezdikten sonra saat 18.30 sıralarında otostop çekerek marinaya gitmeye karar verdikleri aynı güzergahta bulunan sanıkların katılan mağdure ve arkadaşlarını görerek araç ile yanlarında durdukları onları araçlarına aldıkları beraber gezme teklifini katılan mağdure ve arkadaşlarının kabul ettikleri, bir süre gezdikten sonra gece kondu bar isimli yere girmeye çalıştıkları ancak katılan mağdure ve arkadaşlarının yaşlarının küçük olduğundan içeri alınmadıkları daha sonra sanık ve katılan mağdurenin sahildeki bir marketten viski ve içecek birşeyler aldıktan sonra sahilde oturdukları, beraber alkol aldıkları, katılan mağdure ve erkek arkadaşlarının aldığı alkolün etkisi ile kendilerini iyi hissetmedikleri katılan mağdurenin erkek arkadaşlarını sanıkların araçla evlerine bıraktıkları sanıkların katılan mağdureyi evinin bulunduğu Mezitli Kuyuluk mahallesindeki yere doğru götürürken sanık ...’nin aracı yol kenarına çektiği tuvalet ihtiyacını gidermek bahanesi ile araçtan indiği sanık ...’ın da aracın arka koltuğunda katılan mağdurenin alt ve üst kıyafetlerini çıkartarak kimsenin göremeyeceği karanlık bir alanda katılan mağdurenin içkili olmasından da yararlanarak cinsel organını katılan mağdurenin ön özel bölgesine sokarak ilişki kurduğu bu sırada katılan mağdurenin acı üzerine kendine gelerek üzerinde sanık ...'ın bulunduğunu gördüğü onu ittirmek istediği ancak alkolün etkisi ile direncinin kırılmasından yararlanarak sanık ...’ın vajinal yoldan katılan mağdure ile cinsel ilişki yaşayarak eylemini gerçekleştirdiği şeklinde kabulü ile sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan aynı sayılı Kanun’un 103/2, 39/2-c, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına dair verilen kararların sanıklar müdafiileri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/2026 Esas, 2023/1925 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ... Müdafilerinin Temyiz İstemi
Mahkemenin eksik araştırma sonucu karar verdiğine, katılan mağdurenin beyanlarının çelişkili olması nedeniyle hükme dayanak yapılamayacağına, 5237 sayılı Kanun'un 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın katılan mağdurenin yaşı konusunda hataya düştüğüne, eylemin reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğuna, Mahkemenin suç vasfının belirlenmesinde hataya düştüğüne, eylemin zorla işlenmediğine yönelik olduğu görülmüştür.
B. Sanık ... Müdafilerinin Temyiz İstemi
İstinaf kararının gerekçesiz olduğuna, savunmaya gerekçe gösterilmeden itibar edilmediğine, katılan mağdurenin soyut beyanlarından başka delil olmadığına, varsayımlara dayanılarak mahkumiyet hükmü verildiğine, tarafsız tanık ...'ın beyanlarından atılı suçun sübut bulmadığının anlaşılmasına karşın beraat kararı verilmediğine, sanığın suç işleme kastının olmadığına, sanığın ihtiyacını gidermek için araçtan uzaklaştığı sırada eylemin yaşandığına ve sanığın bu eyleme dahlinin olmadığına yönelik olduğu görülmüştür.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğinden bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümlerinde açıklanan nedenlerle; Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 21.12.2023 tarihli ve 2023/2026 Esas, 2023/1925 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.