YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/2724 E.  ,  2024/6826 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/597 E., 2023/468 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdur sayısınca)
KARAR : Direnme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2023 tarihli ve 2023/597 Esas, 2023/468 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1205 Esas, 2023/2831 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307. maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9. maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 (1. ve 3. cümle), 3-c, 43/1 (Berke'ye yönelik), 103/2, 3-c, 43/1 (Tuğçe'ye yönelik), 103/2, 3-c, 43/1 (......,'ye yönelik) maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli ve 2022/7 Esas, 2022/257 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan; katılan mağdureler ...’ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan mağdur sayısınca iki kez olmak üzere, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1, 103/3-c, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; katılan mağdur ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1, 103/3-c, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 28.11.2022 tarihli ve 2022/1233 Esas, 2022/1548 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 08.05.2023 tarihli ve 2023/1205 Esas, 2023/2831 Karar sayılı kararı ile sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2023 tarihli ve 2023/597 Esas, 2023/468 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi uyarınca direnilmesi ile katılan mağdureler ...’ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan mağdur sayısınca iki kez olmak üzere, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1, 103/3-c, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan mağdur ...'ye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan da 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1, 103/3-c, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 9 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafii Temyiz İsteminde
Özetle; İlk Derece Mahkemesinin kararının denetime müsait olmadığını, kurulan hüküm ile gerekçeli karar arasında çelişki olduğunu, katılan mağdurların, sanığın baskıcı tutumundan memnun olmadıkları, ondan ciddi şekilde şiddet gördüklerini beyan ettikleri, sanıktan kurtulmak amacıyla husumet güderek bu şekilde asılsız ithamlar yönelttiklerinin açık olduğunu, katılan mağdurların beyanlarının çelişkili olduğunu, iddia ettikleri eylemler nedeniyle yıllar sonra şikayetçi olduklarını, sanığın yıllar önceki iddialara ilişkin kendini savunamayacağını, katılan mağdurların beyanlarında eylemlerin uzun süredir devam ettiğini iddia ettiklerini ancak katılan mağdurların, sanık ile yalnız başına tatile çıktıklarını, alınan ruh sağlığı raporlarının gerçeği yansıtmadığını, katılan mağdur ... yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, katılan mağdur ... hakkında ruh sağlığı raporu alınmamasına rağmen lehe kanun uygulaması yapıldığını ve fazla ceza verildiğini, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarının bozulmasını, temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını talep etmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İsteminde
Özetle; sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğini, takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğunu, katılan kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmesini talep etmiştir.

C. Katılanlar Vekili Temyiz İsteminde
Özetle; mağdurlar ... ve ...ye yönelik eylemlerden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103/2. maddesi uyarınca ceza verilmesi gerektiğini, zincirleme suç hükümleri uygulanırken üst sınırdan artırım yapılması gerektiğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdurların soyut beyanları, tanık beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesinin yerinde olmadığı anlaşımıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle direnme kararı yerinde görülmediğinden Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1205 Esas, 2023/2831 Karar sayılı bozma ilamının Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 307/4. maddesi gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.