YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/2655 E.  ,  2024/5776 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/607 E., 2022/669 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 123, 105/1, 43/1, 53 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 14. Sulh Ceza Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve
2014/243 Esas, 2014/559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan aynı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İzmir 14. Sulh Ceza Mahkemesinin, 19.06.2014 tarihli ve 2014/243 Esas, 2014/559 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 27.05.2021 tarihli ve 2017/2396 Esas, 2021/3771 Karar sayılı kararı ile sanığın işlediği kabul edilen cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarının basit yargılama usulüne tabi olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2021/446 Esas, 2021/849 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ve hak yoksunluklarına, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan aynı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
4. Bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 9.Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli ve 2021/28340 Esas, 2022/4459 Karar sayılı kararı ile önceki bozma kararına atıf yapılarak "...söz konusu ilama uyan mahkemece esasen ceza miktarı itibarıyla sanığın lehine olan basit yargılama usulünün tatbiki suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/607 Esas, 2022/669 Karar sayılı kararı ile önceki kararda direnilmesine, sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan aynı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
6. Yargıtay 9. Ceza Dairesince 03.07.2023 tarih ve 16033-4588 sayı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.
7. Yargıtay Ceza Genel Kuruluna dosyanın esastan incelenmesi için dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 105/1, 43/1, 123/1 maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türleri ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddesi gereği 12
yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği belirlenmiştir.
2. Açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/607 Esas, 2022/669 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1-1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.