YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/2505 E.  ,  2024/3924 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/2098 E., 2023/2164 K.

Sanık müdafiinin kurulan hükmü süresinde temyiz etmesinden sonra sanığın cezaevi aracılığıyla gönderdiği 02.04.2024 tarihli dilekçe ve 15.04.2024 günlü yazılı ifadesiyle temyizden vazgeçtiğini bildirdiği görülmekle katılan mağdur ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan mağdura karşı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2.a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir

Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-c1, 109/1, 3-f, 5 fıkraları uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.09.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2023/355 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile özetle suç tarihinde on altı yaşında olup otizm rahatsızlığı bulunan mağdurun ekmek almak üzere evden ayrılması, sanığın mağdurun engel durumunu kullanarak, “kardeşiz” diyerek, mağdurun bir elini tutup bir elini de arkasından dolandırmak suretiyle ara sokağa doğru götürmesinin dosya tanığı Şeminur’un o sırada balkonda çamaşır asarken evlerinin arka bahçesine doğru oğlunun arkadaşının kardeşi olması nedeniyle engel durumunu bildiği mağduru yanında sanıkla giderken görmüş olması üzerine çıkmaz sokaktan aradan 5 dakika geçmesine rağmen mağdur ve sanığın geri gelmediklerini fark etmesi üzerine önce komşularını telefonla araması sonucunda komşularına ulaşamayınca kendisinin mağdur ve sanığın bulunduğu yere gidip baktığında mağdur ve sanığın kıyafetlerinin üzerilerinde olduğunu ancak sanığın mağdura yönelik arkasından kavramak suretiyle popo kısmına cinsel organı denk gelecek şekilde cinsel hareketler yaptığını görmüş olması ve yanlarına giderek tepki göstermesi üzerine sanığın boğuşma ve itme sırasında kaçtığı kabulü ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1. cümle, 62/1 ve 53 maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına uygulanmasına ve mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, yine aynı Kanun'un 109/1, 3-f, 5, 62/1 ve 53. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına uygulanmasına ve mükerrirler hakkındaki infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair verilen kararın sanık müdafii, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.12.2023 tarihli ve 2023/2098 Esas, 2023/2164 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle alt sınırdan ceza verilerek hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, takdiri indirim uygulanmaksızın sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Özetle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, katılan mağdurun kendisini savunamayacak durumda olduğuna, takdiri indirim uygulanmaması ve lehlerine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu Yönünden
Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanun'un 298. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan mağdur vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 20.12.2023 tarihli ve 2023/2098 Esas, 2023/2164 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili ile katılan Bakanlık vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.05.2024 tarihinde karar verildi.