YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/2351 E.  ,  2024/6037 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/371 E., 2023/259 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında mağdurelere yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2020/169 Esas, 2020/127 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda bu suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1.cümle, 103/1-3.cümle,103/3-c, 103/4, 43, 62. maddeleri uyarınca iki kez 23 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.05.2022 tarihli ve 2021/19109 Esas, 2022/4329 Karar sayılı kararıyla, 5271 sayılı Kanun'un 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hakim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hakimin vicdani kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanun'un 210. maddesinin birinci fıkrasında ise “Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez” hükümlerine yer verilmiş olup bu kapsamda İlk Derece Mahkemesince aynı zamanda olayın tek tanığı konumunda bulunan mağdurelerin maddi hakikatın ortaya çıkarılması açısından duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip bu mümkün olmadığı takdirde soruşturma evresinde verdikleri görüntülü ifadeye ait CD’nin duruşmada taraflarla birlikte izlenerek beyanlarının alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken duruşmada dinlenmeyen mağdurelerin çocuk izlem merkezinde alınan görüntülü ifade CD’si de izlenmeksizin yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi karşısında, anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesinin kanuna aykırı olduğundan bahisle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
3. Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1-1.cümle, 103/1-3.cümle, 103/3-c, 103/4, 43, 62. maddeleri uyarınca iki kez 23 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen; "Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.
4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmî ret, kısmî onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın atılı suçu işlediğine dair delil, belge, rapor vb. bulunmadığına, beyanların gerçeği yansıtmadığına, mahkûmiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.
B. Katılan Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1.Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurelerin velayet hakkına sahip babaları şikâyetçi Ali bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında şikâyetinden vazgeçtiğini bildirmişse de, mağdurelerin velayet hakkında sahip anneleri olan şikâyetçi Emine'nin, bozmadan önce yapılan yargılama sırasında sanıktan şikâyetçi olup davaya katıldığının anlaşılması karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
2.Suç tarihinde on iki yaşından küçük mağdurelere yönelik işlenen atılı suçtan dolayı İlk Derece Mahkemesince 6763 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 103/1-3.cümle uyarınca temel cezanın tayini gerekirken yazılı şekilde kademeli uygulama yapılması sonuç cezaya etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve müdafii ile katılan mağdureler vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.