YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/2347 E.  ,  2024/4355 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI: 2023/1887E., 2023/1542K.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında müstehcenlik suçundan kurulan hüküm açısından Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz ve müstehcenlik suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 103/3-c.1, 43/1, 53/1, 105/1-2.Fıkra, 43/1, 53/1, 226/3-1. cümle, 53/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2022/498 Esas, 2023/400 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile;
a) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 103/1-1.,3.cümle,3-c, 43/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 27 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b) Cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105/1-son cümle,2-a, 43/1, 53, 63 maddeleri gereği 1 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına
c) Müstehcenlik suçundan 5271 sayılı Kanun'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine dair verilen kararın sanık müdafii, katılan mağdure vekili, sanık ve katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurularının esastan ve düzelterek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ret-onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle
Somut delillerin olmadığına, mağdure ve katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, sanığın eylemlerini mağdurenin on iki yaşından küçük iken işlediğine dair somut delil olmadığına, mağdurenin annesinin intikalden önce boşanma davası açmak için verdiği dilekçede yargılamaya konu eylemlerden bahsedilmediğine, sanığın usulsüz şekilde teşdiden cezalandırılmış olmasına ve sair nedenlerden dolayı sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Özetle
Beraat kararının usul ve esasa aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Özetle
Alt sınırdan ceza verilmiş olmasına, taraflarına vekalet ücreti hükmedilmemiş olmasına, cinsel taciz suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılmasının hukuka aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-g maddesine göre ''üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükmün'' kesin olup temyiz edilememesi karşısında, söz konusu hükme yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularının düzelterek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın kızına yönelik çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturan eylemlerinden ayrı olarak farklı tarihlerde ''bakayım göğüslerin ne kadar büyümüş ben senin babanım bir şey olmaz'', ''içimdeki şeytan dürtüyor küçük bir meme emmek istiyorum'' demesi şeklinde sübuta eren eylemlerinin 5237 sayılı 105/1 maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçu kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, çocuğun cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarının birbirine teselsül etmeyeceği gözetilerek İlk Derece Mahkemesince cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi gerekirken mahkumiyet kararının kaldırılarak hüküm kurulmasına yer olmadığına yönelik düzeltilerek esastan reddine kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
A. Müstehcenlik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/1887 Esas, 2023/1542 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

C. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;
Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 20.11.2023 tarihli ve 2023/1887 Esas, 2023/1542 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesinin Tebliğname’ye aykırı olarak, üyeler ... ve Rıfat İnanç'ın karşı oyuyla oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.
KARŞI OY

Cinsel taciz, cinsel saldırı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarının geçitli suçlardan olduğu, cinsel taciz olarak başlayan eylemin aynı kasıt altında cinsel saldırı veya çocuğun cinsel istismarı eylemine dönüşmesi halinde failin tamamlanmış/geçilen suçtan cezalandırılması gerekirken somut olayda sanığın işlediği iddia olunan cinsel taciz eylemlerinden ayrıca cezalandırılması hukuka aykırı olacağından Bölge Adliye Mahkemesi cinsel taciz suçundan verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak hüküm kurulmasına yer olmadığına dair düzelterek onama kararına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanması gerektiği görüşünde olduğumuzdan bozma yönünündeki heyetin çoğunluk görüşüne iştirak etmiyoruz.