YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/226 E.  ,  2024/3693 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/303 E., 2023/586 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2015 tarihli ve 2013/116 Esas, 2015/410 Karar sayılı kararı ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 104 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, bu cezanın aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.09.2015 tarihli ve 2013/116 Esas, 2015/410 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2021/9015 Esas, 2022/7405 Karar sayılı kararı ile özetle; basit yargılama usulü uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2022/707 Esas, 2023/278 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyularak basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiş, katılan mağdure vekilinin bu karara itirazı üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/303 Esas, 2023/586 Karar sayılı kararı ile aynı hüküm kurulmuştur.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.01.2024 tarihli temyiz ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Sebep bildirmeksizin Kanun ve hukuka aykırı olan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE
1.5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği sanık yönünden 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi yapılan yargılamada sanık hakkında kurulan 04.09.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş olduğu anlaşılmış, bu sebebe ve dosyanın tabi olduğu temyiz kanun yoluna ilişkin uygulama maddelerine göre Tebliğnamede temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içermemesi nedeniyle ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.07.2023 tarihli ve 2023/303 Esas, 2023/586 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.