YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/2246 E.  ,  2024/5862 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/505 E., 2023/1059 K.

Sanığın babası ..., sanığın kardeşi Kevser ve mağdure temsil kayyımının temyiz talepleri yönünden; sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde kurulan hükmü temyiz etme hakları bulunmadığı anlaşılmıştır.
Diğer temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli ve 2021/434 Esas, 2022/325 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-1, 103/3-c 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/505 Esas, 2023/1059 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık, Sanığın Eşi ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdurenin kovuşturma evresindeki ifadesine itibar edilmesi gerektiğine, mağdurenin soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Mağdure ve Temsil Kayyımı, ... ve Kevser Dede'nin Temyiz İstemleri Yönünden
Sanık hakkında açılan kamu davasının niteliğine ve hükmün mahiyetine göre, sanığın babası ... ve kardeşi ... ile mağdure ve temsil kayyımının hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemlerinin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık, Sanığın Eşi ve Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararına ilişkin sanık ve müdafii ile sanığın eşi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06. 2024 tarihinde karar verildi.