YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/1881 E.  ,  2024/4867 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2008/518 E., 2013/468 K.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2. maddesi, yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 148. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2008/518 Esas, 2013/468 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 3-a, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d-e, 168/3, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün bozulması görüşünü, diğer suçtan onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdure beyanına itibar edilmemesi gerektiğine, mağdurenin eşi tarafından darp edilmesi nedeniyle kendisini kurtarabilmek için rızalı bir şekilde girdiği ilişkinin zorla gerçekleştiğini söylediğine, olaylar gerektiği gibi değerlendirilmeden alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırma yoluna gidildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanığın kovuşturma evresinde alınan savunmalarında ve cezaevi aracılığıyla gönderdiği dilekçelerde; mağdurenin akli dengesinin yerinde olmadığını bildiğini beyan etmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 30.07.2010 tarihli raporuna göre orta derecede mental retarde olup olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan ve fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmayan mağdurenin akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağına dair yeniden bir rapor alınması gerektiğinden bahisle nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname'ye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli ve 2008/518 Esas, 2013/468 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.05.2024 tarihinde karar verildi.