YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/157 E.  ,  2024/6594 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/753 E., 2023/1016 K.
SUÇ : Sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/1035 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan mahkumiyeti talebiyle açılan kamu davasında Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/365 Esas, 2015/390 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilmesi üzerine dosya kendisine gelen Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/214 Karar sayılı kararı ile karşı görevsizlik kararı verilerek görev uyuşmazlığının çözümü için dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 14.01.2016 tarihli ve 2015/12254 Esas, 2016/389 Karar sayılı kararı ile Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin yerinde görülmeyen görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli ve 2016/50 Esas, 2019/200 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2019/1722 Esas, 2021/1067 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi ile 303. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararından cinsel saldırı suçundan mahkumiyete dair kısımların çıkarılarak sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bu suçtan mahkumiyete karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine hükmedilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.04.2023 tarihli ve 2022/14733 Esas, 2023/2159 Karar sayılı kararı ile özetle; duruşma açılmaksızın dava dosyası üzerinden karar verilmesi nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Dairemizin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile duruşma açılarak sanık hakkında sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102/1,2.cümle, 102/3-c, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanık ile katılan mağdure arasında husumet bulunup bulunmadığının tartışılmadığına, nitekim sanık ile katılan mağdure arasında para alışverişi ve husumet bulunduğuna, öncelikle beraat kararı verilmesine, aksi halde takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ile teşdiden ceza tayinin hatalı olmasına yöneliktir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanık hakkında üst sınırdan ceza tayini ile vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Katılan mağdurenin beyanları, savunmalar, tanık anlatımları, mesaj tespit tutanağı, olayın intikal şekli ve zamanı ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın, ziyaret etme amacıyla evinde bulunduğu öz kızı katılan mağdurenin eşinin işe gitmesi nedeniyle evden ayrılmasından sonra "İstersen karı koca olabiliriz" diyerek kıyafeti üzerinden göğsüne dokunması, yanağından öpmesi, dudağına yönelmesi üzerine katılan mağdurenin tepki gösterip çocuklarını alarak bulundukları odadan ayrılıp yatak odasına gitmesi, sanığın katılan mağdureye çok ihtiyacı olduğunu, çocukları uyutunca haber vermesine dair mesajlar gönderip ve iç çamaşırlı şekilde katılan mağdurenin yatak odasına girerek katılan mağdurenin bacağına dokunması şeklinde sübuta eren eylemlerinin ani olmayıp ısrarla sürdürülmesi ile sarkıntılık boyutunu aştığı ve cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de suç vasfına yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma konusu yapılamamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eleştirilen husus dışında eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, 5271 sayılı Kanun'un 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirme sonucu kararda hukuka aykırılık bulunmamış; 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Karabük Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.