YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/1569 E.  ,  2024/3741 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/334 E., 2023/412 K.

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında mağdur ile anal yoldan cinsel ilişki yaşadığı iddiasıyla çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında yürütülen yargılama sonucunda, Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarihli ve 2021/149 Esas, 2021/320 Karar sayılı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-3.cümle, 62 ve 53. maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına dair kararın katılan Bakanlık vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinafı üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 29.11.2021 tarihli ve 2021/2206 Esas, 2021/3147 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Sanık müdafiinin temyiz yoluna başvurması üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 22.05.2023 tarihli ve 2022/15808 Esas, 2023/3378 Karar sayılı kararı ile "Mağdurun, eylemin işlenmesinden bir sene sonra tanık Abdullah'ın yönlendirmesi ve ısrarı neticesinde şikayet hakkını kullanması, mağdurun soruşturma aşamasındaki anlatımının aksine kovuşturma aşamasında ifadesinden tümüyle vazgeçerek sanığın kendisine karşı cinsel içerikli bir eylemde bulunmadığını beyan etmesi, yine şikayetçi Abdurrahman'ın 17.09.2018 tarihli duruşmadaki mağdur ile karakolda görüştüğü sırada sanığın kendisine herhangi bir eylemde bulunmadığını söylediğine dair beyanı, olayın işlendiği yer bakımından mağdur ile mağdurun anlatımıyla bilgi sahibi olan tanık ...'ın farklı beyanlarda bulunmaları, sanığın aşamalarda inkara dayalı savunmaları ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine devam olunan yargılamada Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.12.2023 tarihli ve 2023/334 Esas, 2023/412 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurun ayrıntılı ve örüntülü bir şekilde maruz kaldığı eylemi ifade ettiği, sanığın uyuşturucu kullanıp mağduru tehdit etmesi sebebiyle ifade değişikliğine gidildiğine, mağdurun yaşı itibari sanığa iftira atmasının hayatın olağan akışına aykırı düşmesi karşısında mahkumiyet hükmü yerine verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve kendisini vekil ile tayin eden kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesi de yerinde olduğu, bu kapsamda kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.İlk Derece Mahkemesi karar başlığında hakkında katılma kararı verilen katılan Bakanlığın "müşteki kurum" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

IV. KARAR
Gerekçede açıklanan nedenlerle; Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.