YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/145 E.  ,  2024/2929 K.
"İçtihat Metni"

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/420 E., 2014/766 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suç tarihinde on beş yaşını ikmal edip yargılamalara katılarak sanıktan şikayetçi olan ve davaya katılmak istediğini beyan eden mağdure Kübra'nın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan, katılan mağdure Kübra'nın vekili Av. ...'ın ise katılan mağdure vekili olarak davaya kabulüne karar verilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiasıyla ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2014 tarihli ve 2012/420 Esas, 2014/766 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, katılanın belinden tutup dudağından öpmeye çalıştığının kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen suç tarihinde yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Üst katında oturan katılan mağdure Kübra’nın ikametinde gürültü yapmasından ötürü aralarında zaman zaman yaşanan anlaşmazlıklardan ötürü kendisi hakkında asılsız isnatlarda bulunulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Dosya kapsamına göre sanığın, katılan mağdure Kübra'nın belinden tutup kendisine çekerek dudaklarından öpmeye çalışması şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek bu yönde hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılmış ise de; Mahkemece sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi sebebiyle nihai ceza miktarının değişmemesinden dolayı kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından, bu husus bozma nedeni yapılmamış olup, anılan hukuki değerlendirme neticesinde eylemin gerektirdiği hapis cezasının üst sınırı itibariyle görevli mahkemede değişiklik olmaması ve hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmesi sebebiyle aksi yöndeki görüşle bozma isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2014 tarihli ve 2012/420 Esas, 2014/766 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.04.2024 tarihinde karar verildi.