YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/1068 E.  ,  2024/2969 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
KARAR TARİHİ : 21.11.2023
SAYISI : 2023/116 E., 2023/334 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1. Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 20.01.2022 tarihli, 2021/10 Esas, 2022/17 Karar sayılı kararı ile, sanığın, katılan mağdur sayısınca (3 kez) çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunın esastan reddine karar verilmiştir.

2. Kararın sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 20.12.2022 tarihli, 2022/11723 Esas, 2022/11700 Karar sayılı kararı ile ;"5271 sayılı CMK'nın 217. maddesinin birinci fıkrasında “Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir. Bu deliller hâkimin vicdanî kanaatiyle serbestçe takdir edilir” ve aynı Kanunun 210. maddesinin birinci fıkrasında ise "Olayın delili, bir tanığın açıklamalarından ibaret ise, bu tanık duruşmada mutlaka dinlenir. Daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın veya yazılı bir açıklamanın okunması dinleme yerine geçemez" hükümlerine yer verilmiş olup, bu kapsamda mahkemece mağdurların duruşmaya getirilerek iddiaya konu hususlarla ilgili dinlenip, bunun mümkün olmaması halinde ise savcılık aşamasında kaydedilen görüntülü beyan CD'lerinin duruşmada hazır bulunan taraflarla birlikte izlenip, ifadeye yönelik beyanlarının da alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması karşısında söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi" gerekçesiyle bozularak İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.11.2023 tarihli, 2023/116 Esas, 2023/334 Karar sayılı kararı ile, sanığın, katılan mağdurların özel bölgelerine dokunmak ve katılan mağdurları kendi özel bölgesine dokundurtmak şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemlerle ilgili mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, katılan mağdur sayısınca (3 kez) çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Üst sınırdan ceza verilmesi, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yöneliktir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Dosyada somut delil bulunmadığına, iddiaların kamera kaydı yada tanık delili ile ispatlanamadığına, katılan mağdurların beyanlarına ne şekilde üstünlük tanındığı gerekçede tartışılmadığına, katılan mağdur ...'in beyanlarının çelişkili olduğuna, sanık lehine olan hususların kararda tartışılmadığına, katılanların da görgüye dayalı beyanlarının olmadığına, sanığın eylemlerinin sarkıntılık düzeyinde kalmış olabileceğine, sanığın eylemlerinde cinsel amaç olmadığına ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE
1.İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, kurulan hükümlere yönelik sanık ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi de yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.11.2023 tarihli, 2023/116 Esas, 2023/334 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.