YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2024/1012 E.  ,  2024/6045 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/48 E., 2023/409 K.

Sanığın beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteğinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmıştır.
Katılan mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 104/1 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kısmi ret, kısmi onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Sanığın beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteğinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 104/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-e maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin bozma öncesi yapılan yargılamada sanık hakkında kurulan 09.06.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, Mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından yapılan yargılama neticesinde atılı suçtan mahkumiyetine dair kararın verildiği 10.10.2023 tarihinden önce bu sürenin geçtiği gözetilerek zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenle Tebliğnamedeki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.

III. KARAR
A. Sanığın Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.06.2024 tarihinde karar verildi.