YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/9658 E.  ,  2024/2866 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/465 E., 2022/308 K.
SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanığın on beş yaşından büyük ve on sekiz yaşından küçük çocuk olan mağdure ...ile bu şekilde rızaya dayalı cinsel ilişkiye girdiği kabul edilerek İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2014/313 Esas, 2016/450 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine dair kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2020/11442 Esas, 2021/656 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesi uyarınca basit yargılama usulüne göre yargılaması yapılarak sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinin zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 104 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 51 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Sanık hakkında verilen cezanın yetersiz olduğuna ve ertelendiğine, cezanın caydırıcılığının bulunmadığına ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdure beyanlarının çelişkili ve tutarlı olmadığına, sanığın suçlamaları kabul etmediğine, mağdurenin başkasıyla cinsel ilişki yaşadığına, somut olayda şüphenin giderilemediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1. Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasıfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde aşağıdaki husus dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmiş olması karşısında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 10.05.2022 tarihli ve 2021/465 Esas, 2022/308 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı kısımda yer alan "Sanığın; Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı gözetilerek ...nın 53/1. maddesinde tahdidi olarak sayılan hak ve yetkilerden ...nın 53/1-a,b,d,e maddesinde sayılan hak ve yetkiler ile "c" fıkrasında sayılan hak ve yetkilerden kendi altsoyu dışında kalan kişiler ile ilgili hak ve yetkinin kullanılmasından ...nın 53/2. maddesi gereğince cezanın infazının tamamlanması anına kadar, ...nın 53/1-c fıkrasındaki hak ve yetkilerden kendi altsoyu olan kişiler ile ilgili hak ve yetkinin kullanılmasından ...nın 53/3-1. cümlesi gereğince bu hak veya yetkilerin denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezanın infaz edildiği ana kadar veya koşullu salıverilmesine karar verildiği ana kadar YOKSUN BIRAKILMASINA," ibarenin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.

...