YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/9137 E.  ,  2023/4969 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/16 E., 2023/288 K.
SUÇ : Cinsel taciz
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2014/605 Esas, 2015/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli ve 2014/605 Esas, 2015/450 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.10.2022 tarihli ve 2021/10052 Esas, 2022/8594 Karar sayılı kararı ile "...Sanık hakkında atılı suçtan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerekirken, kanun maddesindeki bir kısım ifadeleri aynen tekrar etmek suretiyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaştırılarak üst hadde yakın belirlenmesi neticesinde TCK'nın 3/1. maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi ile hak ve nesafet kurallarına muhalefet edilmesi,..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/16 Esas, 2023/288 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 105 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Hükmü temyiz etme iradesine, hapis cezasının ertelenmesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı mümkünken uygulanmadığına, müvekkilinin üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında delil bulunmadığına, somut bir gerekçe ve neden gösterilmeden alt sınırın üzerinde temel ceza belirlenmesinin yerinde olmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmayıp buna somut gerekçe gösterilmemesinin bozma nedeni olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Kararın sanık lehine olup müvekkilinin aleyhine olduğuna, hüküm kurulurken kanunun ilgili hükümlerinin tatbikinde yanılgıya düşüldüğüne, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozma öncesi mahkeme kararın yerinde olduğuna ve yeni kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın, katılan mağdureyi tuvalete gideceğini bahane ederek kullandığı taksinin yanına çağırdığı, direksiyonu tutan ellerini pantolonuna indirerek "Özel bir şey görmek ister misin, uzunluğunu görmek ister misin" şeklinde beyanda bulunup olay yerinden uzaklaşan katılan mağdureyi taksi ile takip etmesi şeklinde kabul edilen eyleminden mahkumiyetine karar verildiği, sanığın suçu işleyiş biçimi, mağdurenin yaşı ve eylemi sürdürmekteki ısrarından anlaşılan suç kastının yoğunluğu birlikte değerlendirilerek alt sınırdan uzaklaşılıp teşdiden cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın geçmişi, tekerrüre esas sabıkasının bulunması ve suç işleme eğilimi birlikte değerlendirilerek hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2023/16 Esas, 2023/288 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.09.2023 tarihinde karar verildi.