YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/8306 E.  ,  2023/7450 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2011/526 E., 2014/465 K.
SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden
yoksun kılma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli, 2011/526 Esas, 2014/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi
Mağdurun aşamalarda kendisine yönelik eylemlerde bulunan sanığı teşhis etmesi, olay mahallinde mağdurun pantolonu inik vaziyette mağdurun arkasına geçmiş olarak tanık ... tarafından görülmesi üzerine sanığın olay yerinden hızla uzaklaştığı, tanığın olay anında kolluk görevlilerini aradığı ve sanığı soruşturma aşamasında teşhis ettiği, Mahkeme aşamasında da tanıklığını sürdürdüğü bu deliller nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece; '' Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair dosyada herhangi bir somut delilin bulunamaması, uzman doktor tarafından mağdurun vücudunda yapılan muayenede darp cebir izine rastlanmadığı, müşteki beyanlarının çelişkili olması, mağdur ve sanıktan alınan kan örnekleri ile mağdurun iç çamaşırından alınan örneklerin uyumlu olmadığına dair raporun bulunduğu, mağdur ve tanık anlatımlarının sanığı cezalandırmak için yeterli olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, dosyada sanığın savunmasının aksinin ispat edilemediği, ceza hukukuna göre şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı '' şeklindeki gerekçe ile oy çokluğuyla sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Tanık ...'in ikamet ettiği apartmanın çatı katında sesler duyması sanıkla ağlayan mağduru görmesi üzerine sanığın olay yerinden kaçtığı, tanığın ihbarı neticesinde intikalin gerçekleştiği olayda; mağdur anlatımları ve yer göstermesi ile önceden de tanıdığı sanığın yakalanmış olması, mağdurun daha önceleri de benzeri cinsel istismarına maruz kaldığını ifade etmesi, aşamalarda bıçak tehdidi ile kendisini apartmana götürdüğünü beyan etmesi, dosyadaki mevcut raporlar da nazara alınarak sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştireceğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen çocuğun cinsel istismarı ile 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasındaki suçları oluşturduğu gözetilerek hükümler kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli, 2011/526 Esas, 2014/465 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.