YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/7904 E.  ,  2023/5781 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2390 E., 2023/101 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/12 Esas, 2022/423 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/2390 Esas, 2023/101 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.05.2023 tarihli ve 9-2023/19496 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafii Temyiz İsteminde
Özetle; iddianamede ve savcılık mütalaasında geçtiği gibi bir çok defa değil sadece bir kez 02.02.2021 tarihinde gerçekleşmiş olay olduğunu, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının kanuni dayanağı olmadığını, olayın sadece basur patlatmak eyleminden ibaret olduğunu, cinsel amaç olmadığını, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekili Temyiz İsteminde
Özetle; sanık hakkında indirim uygulanmaksızın cezaların en üst sınırdan verilmesi gerektiğini, takdiri indirim uygulanmamasını, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince; ''Mağdurun anlattığı olayların niteliği ve süresi dikkate alındığında sanığın eylemlerinin sarkıntılık boyutunu aştığı ve istismar kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu nedenlerle sanığın yukarıda belirtilen şekilde sübuta eren 12 yaşından küçük mağdura karşı cinsel istismar suçundan eylemine uyan TCK'nin 103/1 maddesi 2. cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Mağdurun anlatımına konu olayların, herkes için son derece rahatsız edici bir nitelik taşıdığı açıktır. Bu nedenle suçun işlenmesinde olumsuz özellikler bulunduğu kabul edilmiş ve temel ceza alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmiştir. Sanığın mağdurun halasının eşi olması nedeniyle TCK'nin 103/3-c maddesi uyarınca cezasında 1/2 oranında arttırım yapılmıştır. Mağdurun, sanığın isteklerini kabul etmediği anda kendisine kızdığı ve vurduğu yönündeki açıklamaları karşısında sanığın eylemlerini cebir ile gerçekleştirdiği kabul edilmiş ve TCK'nin 103/4 maddesi uygulanmıştır. Ayrıca sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçu mağdura karşı değişik zamanlarda birden fazla kez işlediği kabul edilerek TCK'nin 43. maddesi uyarınca cinsel istismar suçuna verilen cezada arttırım yapılmıştır.
Bozma ilamı doğrultusunda Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmuş, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. Sanığın yukarıda ayrıntılı olarak anlatılan, mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçu ile birlikte ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediği sonuç ve kanaatine varılmakla sanığın bu suç yönünden de cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın mağduru cinsel amaçla evine götürmek suretiyle hürriyeti kısıtlama suçunu işlediği kabul edilerek ayrıca TCK'nin 109/1 maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Mağdurun çocuk olması, sanığın cinsel amaçla hareket etmesi ve bu eylemi de bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kez işlemesi gözönüne alınarak belirtilen suçtan verilen cezada TCK'nin 109/3-f, 109/5 ve 43. Maddeleri uyarınca arttırım yapılmıştır'' şeklindeki gerekçeyle hükümler kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında hazırlanan gerekçeli kararın kabul ve gerekçe bölümünde 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması gerektiğine dair kabule yer verilmesine rağmen kısa kararda aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının tatbiki suretiyle sanığın mahkumiyetine hükmedilerek kabul ile hüküm arasında çelişkiye yol açılması nedeniyle temyize konu hüküm hukuka aykırı bulunmuştur. Anılan nedenle onama talep eden Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/2390 Esas, 2023/101 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.01.2023 tarihli ve 2022/2390 Esas, 2023/101 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.10.2023 tarihinde karar verildi.