YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/7668 E.  ,  2024/2476 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/265 E., 2016/74 K.
SUÇLAR : Cinsel taciz, kişilerin huzur ve sükunu bozma
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî düşme

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında, Ereğli (Konya) Cumhuriyet Başsavcılığının 15.05.2014 tarihli, 2014/856 Esas sayılı iddianamesiyle, cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükunu bozma suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Ereğli (Konya) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli, 2014/352 Esas, 2014/415 Karar sayılı kararı ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan Asliye Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmiştir.

3. Ereğli(Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/265 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükunu bozma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, onama görüşlü tebliğname ve zamanaşımı nedeniyle düşme görüşlü ek tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 105 ve 123 üncü maddelerinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.10.2014 tarihli Mahkeme sorgusu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ereğli(Konya) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2014/265 Esas, 2016/74 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2024 tarihinde karar verildi.