YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/7533 E.  ,  2023/6001 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/15 E., 2023/53 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, çocuğun cinsel istismarı suçundan bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bozma üzerine yapılan yargılamada Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/15 Esas, 2023/53 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdureye karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarıca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi
Küçük yaşta olan mağdurenin olayları ayrıntısı ile hatırlamasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, o yaştaki çocuğun fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yetisinin bulunmadığına, yıllarca istismar edilen mağdurenin annesinin olaya tanık olmamasının mümkün olmadığına, şikayetçinin annelik görevini ihmal ettiğinden hakkında işlem yapılması gerektiğine, dosyada sanığın cezalandırılması için yeterli maddi delil bulunmadığına, bu nedenle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Mahkemesince "Mağdur ...'ın sanığın öz kızı olduğu, mağdur ... ve kardeşi -kesinleşen suçun tarafı- ...'in Sivas'ta anneleri olan katılan ile birlikte yaşadıkları, sanığın ise Antalya ilinde işçi olarak çalıştığı ve ara ara Sivas iline geldiği, mağdur ve kardeşi ...'in anneleri olan katılanla aralarında yaşanan tartışmadan sonra mağdurun ve ...'in sanık tarafından kendilerine yöneltilen eylemleri anlattıkları ve sonrasında şikayetçi oldukları anlaşılmış ve dosya kapsamında mağdurun sanığa suç işnat etmesini gerektirir nitelikte husumet bulunduğuna dair delil bulunmadığı, mağdur anlatımının dosya kapsamında yer almayan -kesinleşen suçun tarafı- ... anlatımları ile desteklendiği gözetildiğinde mağdurun anlatımlarına itibar edilmesi gerektiği kanaatine varılmış ise de mağdur ...'ın beyanının dosya kapsamında bulunan adli muayene raporu ile çeliştiği, sanığın mağdura yönelik -vajinal ve anal yoldan organ sokma şeklinde- nitelikli cinsel istismar eylemi gerçekleştirdiğine dair mağdurun beyanı dışında delil bulunmadığı gözetililerek bu husus sanık lehine yorumlanmış ve sanığın mağdura yönelik eylemlerinin çocuğun temel cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından bu suç yönüyle cezalandırılması yoluna gidilmiştir.
Mağdurun sanığın öz kızı olması nedeniyle sanığın cezasında TCK’nın 103/3-c maddesi uyarınca ½ oranında artırım yapılmıştır. Ayrıca mağdurun 3-4 yaşlarından müracaatta bulunduğu tarihe kadar cinsel istismar eylemine maruz kaldığı ve sanığın eylemini cebir ve sanığın mağduru hamile bırakacağından, annesini öldüreceğinden, kardeşlerine zarar vereceğinden bahisle tehdit ederek gerçekleştirdiği anlaşıldığından TCK'nın 103/4 ve TCK'nın 43/1.maddesi uyarınca artırım yapılmıştır.
Sanık hakkında sonuç olarak 33 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedilmiş ise de; 5237 sayılı TCK'nın 61/7. maddesi gereğince süreli hapis cezası 30 yıldan fazla olamayacağından, sanığın sonuç cezası 30 yıl hapis cezası olarak belirlenmiş, aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz talepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli ve 2023/15 Esas, 2023/53 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.