YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/6875 E.  ,  2024/4067 K.
"İçtihat Metni"BOZMA ÜZERİNE
DURUŞMA TALEPLİ

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/802 E., 2022/1537 K.

Katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içermediği belirlenmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verdiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 21.12.2018 tarih ve 2018/2874 Esas ve 2018/2271 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan davanın yapılan yargılaması sonunda verilen Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.07.2018 tarih ve 2018/37 Esas ve 2018/185 karar sayılı hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusu sonucu mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 3, 2c maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. madde uyarınca hak yoksunluklarına dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesi 31.05.2022 tarihli, 2021/28017 Esas ve 2022/5153 karar sayılı ilâmı ile "Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak; TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen taktiri indirimin uygulanması hususundaki kararların gerekçeli olması zorunlu olup, bu kapsamda kanun maddesinde yer alan bazı tabirlerin tekrarlanması şeklindeki açıklamanın kanun koyucunun aradığı anlamda kanuni ve yeterli gerekçe niteliği taşımadığı gözetildiğinde bu hususta denetime elverişli gerekçe içerecek şekilde hüküm kurulması gerekirken "yargılama sürecinde herhangi bir pişmanlık göstermeyen sanık hakkında taktiri indirim yoluna gidilmemiştir" denilmek suretiyle anılan maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi" nedeniyle kararın bozulmasına karar vermiştir.

2. Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 25.11.2022 tarihli ve 2022/802 Esas, 2022/1537 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık yapmak sureti ile çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 3, 2c, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Mağdurenin soyut ve çelişkili anlatımlarına dayanılarak mahkûmiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, mağdure hakkında beyanlarına itibar edilemeyeceğine dair rapor bulunduğuna, sanığın altmış dört yaşında şeker hastası olduğuna, tanın esnaf olduğuna, bakkal dükkanının küçük bir yer olup herkesin birbirini görebildiğine, mağdurenin ruhsal yapısı itibari ile beyanları çelişkili olduğuna, beyanlarına itibar edilen tanıkların beyanlarının da çelişkili olduğuna, sanık hakkında teşdit uygulamasının yasal olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi
Kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 294 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirlenen "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." hükmü uyarınca katılan mağdure vekilinin kanunî süresi içerisinde 01.12.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasında "temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermediği" anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmediği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Talebi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Talebi Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.