YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/6648 E.  ,  2024/4699 K.
"İçtihat Metni"BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/579 E., 2023/64 K.

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiasıyla ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2020/284 Esas, 2021/402 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 35/2 ve 53. maddesi uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararın sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve mağdure Rabia vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2022/321 Esas, 2022/459 Karar sayılı kararı ile mağdurenin şikayetçi olmamasından ötürü mağdure vekilinin istinaf başvusurunun reddi ile sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
2. Kararın sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 20.10.2022 tarih, 2022/10896 Esas, 2022/9356 Karar sayılı kararı ile "...mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın olay günü mağdurenin üzerine abanarak anal ve vajinal bölgesine sürtünerek boşaldığı sırada kendisine direnen mağdurenin aşılabilir mukavemeti dışında eylemini tamamlamasına engel harici neden olmaksızın kendiliğinden bıraktığı ve mevcut haliyle sübuta eren eyleminin aynı Kanunun 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve mağdurenin 03.06.2021 tarihli duruşma beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını belirttiği de nazara alınarak karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüsten karar verilmesi..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesi üzerine İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2023 tarihli ve 2022/579 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararı ile mağdurenin şikayetinden vazgeçtiği gözetilerek cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca davanın düşmesine karar verilmiştir.
3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın mağdureye karşı atılı nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği sabit olmasına karşın eylemin vasfında hataya düşülerek düşme kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
1 İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç adının cinsel saldırı yerine "Nitelikli Cinsel Saldırı" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası sayılmıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdani kanıya ulaşıldığı anlaşılmış olup, bu kapsamda hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.02.2023 tarihli ve 2022/579 Esas, 2023/64 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2024 tarihinde karar verildi.