YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/6327 E.  ,  2024/4102 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/2435 E., 2023/88 K.

Katılan Bakanlık vekilinin gerekçe içermeyen temyiz dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1, 43, 109/2, 109/3-f, 109/5, 43.
maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1,1, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen mahkumiyet kararlarının sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun’un 103/1,1, 103/3-c, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair kararının sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin kararı ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf dilekçesi değerlendirilmeden karar verildiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/1,1, 103/3-c, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Özetle; mağdurenin çelişkili beyanları dışında dosya kapsamında delil bulunmadığına, sanığın eşinin ruhsal sorunları olup iftira atabileceğine, sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sonuç ceza itibari ile 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek eksik cezaya sebebiyet verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye değişik gerekçe ile kısmen uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2024 tarihinde karar verildi.