YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/614 E.  ,  2024/1143 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/198 E., 2022/226 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (Mağdure sayısınca)
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mağdureler vekilinin hükümleri temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.

Mağdure ... vekili tarafından temyiz talebinde bulunmuş ise de mağdure hakkındaki kararın Yargıtay aşamasından geçerek kesinleşmiş olduğu ve mahkemece bu hususta bir hüküm kurulmadığı anlaşılmıştır.

Katılan Bakanlık vekilinin temyizi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci
maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında mağdureler ... ve ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümlesi, 43 üncü maddesi, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2019 tarihli ve 2018/111 Esas, 2019/99 Karar sayılı kararı ile sanığın;
a) Mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,
b) Mağdure ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Dair verilen kararların sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ve inceleme dışı katılan mağdure ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 08.07.2019 tarihli ve 2019/1507 Esas, 2019/1136 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 16.03.2021 tarihli ve 2020/916 Esas, 2021/2142 Karar sayılı kararı ile mağdureler ... ve ...'ya yönelik kurulan hükümlerin "Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurelerin aşamalardaki çelişkili ve başka delillerle desteklenmeyen soyut beyanları, müşteki anne ile bir kısım tanıkların anlatımları, savunma tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararlarının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2021/198 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararı ile sanığın mağdureler ... ve ...'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrasında yer verilen; "Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdure ...'nın anlatımlarının ayrıntılı olduğuna, mağdurelerin birbirlerine tanık olduklarına, ...'nın aşamalarda değişen beyanlarına sanığın babası olması nedeniyle cezadan kurtarmaya yönelik olması nedeniyle itibar edilmemesi gerektiğine, mağdurelerin ruh sağlıklarının bozulduğuna, atılı suçun oluştuğuna, sanığın alt sınırdan uzaklaşılarak ve takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Mağdureler Vekilinin Temyiz İstemi
Mağdurelerin beyanlarının tutarlı olduğuna, mağdurelerin babaları olan sanıktan çekindikleri ve

korktukları için dava devam ederken ifadelerinde değişiklik yaptıklarını düşünmek hayatın olağan akışına uygun bir durum olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
A. Mağdureler ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Kovuşturma aşamasında beyanlarının alındığı tarihte on beş - on sekiz yaş gurubunda bulunan mağdurelerin, mevcut şikayetlerinden vazgeçtiklerini beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi Mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A. Mağdureler ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle, Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2021/198 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararına yönelik mağdureler vekilininin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2021/198 Esas, 2022/226 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Bartın Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.