YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/5947 E.  ,  2024/5987 K.
"İçtihat Metni"BOZMA ÜZERİNE

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/126 E., 2023/17 K.

Mağdure vekilinin temyizi yönünden, kayden 21.09.1995 doğumlu olup olay tarihinde reşit olan mağdurenin 27.05.2014 tarihli dilekçesinde sanıktan şikâyetçi olmağını beyan etmesi karşısında, mağdure vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Katılan Bakanlık vekilinin temyizi yönünden sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/321 Esas, 2015/464 sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 6545 sayılı Kanunla değişiklikten sonraki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 102/1, 102/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
2. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2014/321 Esas, 2015/464 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.02.2022 tarihli ve 2021/22158 Esas, 2022/1212 Karar sayılı kararı ile mağdure vekilinin temyiz isteminin reddi ile sanık hakkındaki hükmün beraat kararı verilmesi yerine mahkumiyet verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/126 Esas, 2023/17 sayılı kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanunun 223/2 (e) maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, olan saatlerine ilişkin olay yeri görüntüleri ile ilgili alınan bilirkişi raporunda eksiklikler bulunduğuna bunların ek bilirkişi raporu alınarak giderilmesi gerektiğine, mağduredeki alkol miktarı dikkate alındığında geçerli bir rızanın kabul edilip edilemeyeceğine dair de Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğine ve sanığın üst hadden cezalandırılmasına karar verilmesi ile verilen beraat hükmünün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE
A.Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Kayden 21.09.1995 doğumlu olup olay tarihinde reşit olan mağdurenin 27.05.2014 tarihli dilekçesinde sanıktan şikâyetçi olmağını beyan etmesi karşısında mağdure vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve sanık hakkında verilen beraat hükmünün yerinde olduğu anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR
A.Mağdure Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelemesinde
Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle mağdure vekilinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelemesinde
Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2023 tarihli ve 2022/126 Esas, 2023/17 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.