YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/5651 E.  ,  2023/5269 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/1285 E., 2022/1425 K.
SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan mağdure vekiline usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün 5271 sayılı Ceza Mahkemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen on beş günlük kanunî temyiz süresinden sonra temyiz edildiği belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2021 tarihli ve 2021/59897 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/318 Esas, 2022/94 Karar sayılı kararı ile; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri, dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/1285 Esas, 2022/1425 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 03.04.2023 tarihli ve 9-2023/37828 sayılı, katılan Bakanlık vekilinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin temyiz talebi yönünden ret görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi
Sanığın katılan mağdureye cinsel saikle yaklaşmadığı, katılan mağdure ile tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu, tanıkların görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığı, kamera görüntülerinden anlaşılacağı üzere sanığın cebir, hile yada tehdit olarak değerlendirilebilecek eyleminin olmadığı ve emniyet ifadesinin darp edilmiş halde yönledirme ile alındığı aksi düşünülse dahi eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı belirtilerek kararın bozulması talep edilmiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi
Sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan alt sınırdan uzaklaşılarak takdiri indirim uygulanmaksızın cezalandırılması ve vekalet ücreti takdirine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde beş yaşındaki katılan mağdure ile abisi ve kuzeninin sokakta oyun oynadıkları sırada sanığın katılan mağdurenin yanına gelerek omzundan ve elinden tutup ara bir sokağa götürdüğü, burada dilini katılan mağdurenin ağzına sokmak suretiyle dudağından öptüğü iddiasıyla sarkıntılık yapmak suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması için kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlamaları reddettiği, katılan mağdurenin abisi ve kuzeninin ailelerine haber vermelerinin ardından sanığın mahalle sakinlerince yakalanarak darp edilmesiyle intikalin gerçekleştiği, mahkemece yapılan yargılama neticesinde kamera kayıtları, katılan mağdurenin tanıklarla desteklenen beyanları, pedagog görüşleri, sanığın çelişkili savunmaları dikkate alınarak katılan mağdureyi omzundan tutmak suretiyle cebir ve ayaklarını yıkayacağım diyerek hileli sözleri ile başka bir yere götürdüğü, katılan mağdurenin yüzünden ve dudağından öptüğü, eyleminin en başından itibaren cinsel istismara yönelik olduğu, bu bakımdan katılan mağdureyi aldığı andan tanıkların katılan mağdureyi sanığın elinden kurtarma anına kadarki tüm eylemlerinin sarkıntılık sınırını aştığı kanaatine varılıp sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
1. Katılan mağdure vekilince yokluğunda verilip 01.11.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen on beş günlük kanunî süre geçtikten sonra 20.01.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
2. Katılan mağdure vekilinin 16.06.2022 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen 17.03.2022 tarihli İlk Derece Mahkemesi Kararına yönelik istinaf kanun yolu yasal süresi içerisinde 22.06.2022 tarihli dilekçe sunduğu, anılan dilekçenin İlk Derece Mahkemesine hitaben yazıldığı ve vekalet ücretine ilişkin tavzih iradesini içerdiği anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesince bu talep konusunda karar verilmemesi eksiklik olarak kabul edilmemiş, İlk Derece Mahkemesince her aşamada değerlendirme yapılabileceği belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
1. İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
2. Katılan Bakanlık vekilinin yalnızca çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından Tebliğnamede ret isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

C. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel istismarı Suçundan Kurulan Hükme ilişkin Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden
Mahkemece 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi gözönünde bulundurulmak suretiyle sanık hakkında kurulan hükümde, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinde ve takdiri indirim uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış. 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak vekalet ücretine yönelik temyiz istemi de yerinde görülmemiştir.

D. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel istismarı Suçundan Kurulan Hükme ilişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
1. Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma, kamera görüntüleri ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın eylemi gerçekleştirdiği sırada cebir veya tehdit kullandığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
2. Mahkemenin kabulüne göre çocuğun cinsel istismarı olan suç adının karar başlığında çocuğun nitelikli cinsel istismarı olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Bozma sebeplerine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR
A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi ile Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden
Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle; katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Cinsel istismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçenin (C) ve (D) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.10.2022 tarihli ve 2022/1285 Esas, 2022/1425 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza
Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.09.2023 tarihinde karar verildi.