YARGITAY 9. CEZA DAİRESİ

9. Ceza Dairesi         2023/4987 E.  ,  2024/5335 K.
"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/535 E., 2023/10 K.

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/2, 102/3-b-d, 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının bozma üzerine yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.01.2023 tarihli ve 2019/535 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 102/3-b-d, 62/1, 53. maddeleri uyarınca neticeten 15 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın onanması görüşünü içeren 29.03.2023 gün ve 9-2023/28899 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanığın nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine dair dosya kapsamında mağdurenin aşamalardaki soyut ve çelişkili beyanları haricinde cezalandırılmasını gerektirir yeterli delil bulunmadığına, bu nedenle şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğine, atılı suçu kabul anlamına gelmemekle birlikte, sanıkla mağdurenin olay günü karşılıklı rızalarıyla cinsel ilişkiye girdiklerine, bu nedenle unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçtan sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine, dava konusu olayda 5237 sayılı Kanun'un 102/3.b.d maddesinde belirtilen cezayı ağırlatıcı nedenlerin meydana gelmediğine ve sanık hakkında temel cezanın teşditli olarak belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından kararda hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesince bozma üzerine verilen 05.01.2023 tarihli ve 2019/535 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararda sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde karar verildi.